نویسنده:فریدا بریگان و ویلیام هارتونگ سایت عملیات روانی – در حالی که مناقشات هسته‌ای ایران و جهان غرب همچنان ادامه دارد، آمریکا با تغییر ناگهانی سیاست‌های خود در این زمینه، اعلام کرده است قصد دارد در مذاکرات اروپا و ایران مشارکت کند. مقامات آمریکا و اروپا افشا کردند که آمریکا قصد دارد حق ایران در دستیابی به فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای را به رسمیت بشناسد. این پیشنهاد اگر چه برای جنگ‌طلبان دولت بوش خوشایند نیست، اما دولت آمریکا وعده داده است به شرطی که ایران تا پایان مذاکرات، فعالیت‌های هسته‌ای خود را به تعلیق درآورد و از طریق بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ثابت کند که اهدافش صرفاً غیرنظامی است، می‌تواند برنامه غنی‌سازی خود را در آینده ادامه دهد. با این وجود برخی از تحلیل‌گران عقیده دارند اثبات غیرنظامی بودن فعالیت‌های هسته‌ای ایران بهانه‌ای بیش نیست. دولت بوش پیش از جنگ عراق، از دولت این کشور نیز خواسته بود عدم وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق را به اثبات برساند. اما مشاهده شد که چنین تسلیحاتی اصلاً در عراق وجود نداشت و آمریکا با وجود اثبات این مسأله از سوی سازمان بین‌المللی انرژی اتمی، باز به این کشور حمله کرد. مشابه این وضعیت درباره ایران هم دیده می‌شود. تعیین پیش شرط برای انجام مذاکره به خوبی بیانگر این واقعیت است که دولت بوش قصد ندارد از راه دیپلماتیک به حل بن بست هسته‌ای ایران بپردازد. پذیرش پیش شرط آمریکا از سوی ایران بدان معناست که ایران قبل از انجام مذاکرات به خواسته‌های دولت آمریکا تن دهد و این مسأله با ماهیت راهکارهای سیاسی منافات دارد. به نظر می‌رسد دولت بوش قصد دارد با تعیین پیش شرط برای مذاکره با ایران به اهداف خود دست یابد. پذیرش پیش شرط‌های آمریکا برای ایران امکان پذیر نیست و قطعاً دولت بوش به این نکته واقف است. در واقع دولت بوش با آگاهی، پیش شرط‌های غیرمنطقی را برای انجام مذاکره با ایران تعیین کرده است تا با عدم پذیرش این پیش شرط‌ها از سوی ایران، راه را برای اقدامات خود علیه این کشور هموار کند. در حقیقت دولت بوش قصد دارد با این کار سیاست‌های دوگانه خود علیه ایران را پنهان و به جهانیان ثابت کند که قصد حل مناقشات را دارد. رییس جمهور آمریکا اعلام کرده است، ایران فقط چند هفته فرصت دارد به پیشنهاد دولت بوش پاسخ مثبت دهد و از آن پس درباره اعمال تحریم از سوی شورای امنیت سازمان ملل تصمیم گرفته خواهد شد. دولت بوش امیدوار است پس از امتناع ایران از قبول چنین پیشنهادی، حمایت روسیه و چین را از اعمال تحریم علیه ایران به شورای امنیت سازمان ملل به دست آورد. چنین رویکرد مزورانه‌ای بیش از حمله آمریکا به عراق نیز از سوی دولت بوش اتخاذ شد. در حالی که این دولت تصمیم خود را برای حمله به عراق گرفته بود، به دروغ اعلام کرد قصد دارد با توسل به راهکارهای سیاسی معضل عراق را حل کند. با توجه به اشکالاتی که بر پیشنهاد آمریکا وارد است، امتناع ایران از پذیرش این پیشنهاد کاملاً منطقی به نظر می‌رسد. اکنون باید پرسید آمریکا برای اثبات ادعای خود مبنی بر حل دیپلماتیک مناقشات هسته‌ای ایران باید چه سیاست‌هایی را در پیش بگیرد؟ در پاسخ به این سؤال باید گفت، دولت بوش ابتدا باید فرصت کافی برای انجام و به ثمر رسیدن مذاکرات را در اختیار ایران قرار دهد. ممکن است این مذاکرات به چندین ماه یا حتا چند سال زمان نیاز داشته باشد و قطعاً چند هفته فرصت مناسبی برای حل این مسأله نیست. علاوه بر آن تمامی تهدیدات نظامی و غیرنظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران باید متوقف شود و تضمین‌های امنیتی لازم به ایران ارایه گردد. مرحله‌ی بعدی عاری‌سازی تمام خاورمیانه از تسلیحات کشتار جمعی است. دولت آمریکا باید با توقف سیاست‌های دوگانه خود، تمامی کشورهای خاورمیانه از جمله رژیم صهیونیستی را به خلع تسلیحات هسته‌ای ملزم کند. سیاست‌های دوگانه‌ی دولت بوش در خاورمیانه در برخورد این دولت با کشورهای ایران و هند بخوبی مشهود است. بوش از یک سو با هند که دارای تسلیحات هسته‌ای است، قرارداد هسته‌ای منعقد می‌کند و از سوی دیگر ایران را که بارها اهداف صلح‌آمیز فعالیت‌های هسته‌ای‌اش به اثبات رسیده است، تهدید می‌کند. هند در سال 1998 با انجام آزمایشات هسته‌ای، اصول اجماع جهانی منع آزمایشات هسته‌ای را نقض کرد و آمریکا به جای مخالفت با چنین سیاست‌هایی، با این کشور قرارداد هسته‌ای منعقد کرد. طبق این قرارداد، آمریکا تجهیزات و دانش هسته‌ای خود را در اختیار هند می‌گذارد. چنین قراردادهایی، باعث تضعیف هر چه بیشتر ان‌پی‌تی می شود. هند با حمایت آمریکا به تسلیحات هسته‌ای دست یافته است و ممانعت آمریکا از دستیابی دیگر کشورها به فناوری‌های صلح‌آمیز هسته‌ای مضحک به نظر می‌رسد. چنین سیاست‌های دوگانه‌ای باور ادعای آمریکا برای حل دیپلماتیک مسأله هسته‌ای ایران را غیرممکن می‌سازد. علاوه بر آن باید گفت آمریکا خود بزرگترین تولید کننده تسلیحات هسته‌ای است و اعتماد به چنین کشوری کار آسانی نمی‌باشد. هانس بلکس، رییس سابق کمیسیون خلع تسلیحات کشتار جمعی سازمان ملل که به درستی اعلام کرده بود هیچ‌گونه تسلیحات هسته‌ای در عراق وجود ندارد، در تحلیل آنچه ایران را به داشتن فناوری هسته‌ای ترغیب می‌کند، اعلام داشت، حضور بیش از 130 هزار سرباز آمریکایی در عراق و وجود پایگاه‌های نظامی آمریکا در پاکستان و افغانستان، باعث نگرانی ایران است. به گفته‌ی بلکس این پایگاه‌ها و نیروها، امنیت ایران را به خطر انداخته است. تجربیات ایرانیان در گذشته و مداخله‌های سیاسی آمریکا در امور داخلی این کشور (برکناری مصدق) باعث می‌شود ایرانیان امنیت خود را از سوی کشورهای بیگانه از جمله آمریکا، در خطر ببینند. بلکس همچنین اظهار می‌دارد ظهور ده قدرت بزرگ هسته‌ای در جهان، باعث ترغیب دیگر کشورها برای دستیابی به دانش هسته‌ای می‌شود. در واقع تهدیدی که از سوی این قدرت‌های بزرگ متوجه جهان است، دیگر کشورها را به تلاش برای دستیابی به فناوری هسته‌ای وا می‌دارد. رییس جمهور آمریکا در هجدهم آوریل اعلام کر،د برای مقابله با ایران امکان انتخاب تمامی گزینه‌ها از جمله حمله نظامی وجود دارد. چنین اظهاراتی تهدید علنی به شمار می‌رود و واضح است که دیگر کشورها برای مقابله با این خطرات به فناوری هسته‌ای روی می آورند. بلکس در آخر یادآور می‌شود تنها گزینه مناسبی که برای مقابله با گسترش تسلیحات هسته‌ای وجود دارد، خلع سلاح تمام کشورهای هسته‌ای است. وی همچنین می‌افزاید تا زمانی که کشوری تسلیحات هسته‌ای داشته باشد، سایر کشورها نیز به دنبال دستیابی به این تسلیحات خواهند بود. مقابله با تکثیر و گسترش تسلیحات هسته‌ای باید از کشورهایی همچون آمریکا که در این زمینه پیشرو بوده‌اند، آغاز شود. واضح است برای عاری ساختن خاورمیانه از تسلیحات هسته‌ای باید کشورهایی را که دارای چنین تسلیحاتی هستند، خلع سلاح نمود و به جای مقابله با فعالیت‌های صلح‌آمیز ایران، به سراغ کشورها و قدرت‌های بزرگی چون آمریکا و رژیم صهیونیستی رفت که سابقه تجاوز به دیگر کشورها را داشته‌اند.