سایت عملیات روانی_ وضعیت کمی غیرعادی و حتی شوک آور است. تصویر وی در سراسر جهان و در صفحه اول تمام روزنامه های دنیا منتشر شد. در یک کنفرانس مطبوعاتی می بینیم که یک افسر آمریکایی تصویر یک جسد با صورتی بادکرده از ابومصعب الزرقاوی، رهبر شبکه القاعده در عراق را به نمایش گذاشت. درهمین حال در گوشه دیگر از پایتخت عراق ما شاهد هستیم که یک تصویر بزرگ از این قاتل معروف اردنی به نمایش درآمده است، اما این بار زنده و خنده رو. افسر آمریکایی که در جمع خبرنگاران در حال توضیح درباره وضعیت تصویر است به مقایسه نقاط تشابه این تصاویر می پردازد ازجمله چشم ها، دهان، ریش و گوش ها. هدف از این کارها چیست، ارتش آمریکا قصد دارد ثابت کند که وی در هدف خود مرتکب اشتباه نشده و این جسد مطمئنا متعلق به دشمن شماره یک آمریکا در عراق است. پیش از مطرح شدن موضوع سلاح های کشتار جمعی که در سال های 2002 و 2003 میلادی از جانب واشنگتن به عنوان بهانه ای برای حمله به عراق در چارچوب یک جنگ ضد تروریستی جهانی و به فرمان جورج بوش، پس از حملات 11 سپتامبر 2001 میلادی مورد استفاده قرار گرفت، مقامات آمریکایی با مشکل داشتن اعتبار در سراسر جهان اسلام، افغانستان و حتی پاکستان روبرو بودند. اما شهرت ارتش آمریکا پس از اشغال عراق در ماه مارس سال 2003 میلادی بازهم کاهش یافت.تمام کارها با انواع ترفندها و با به کارگیری شواهد دروغ بسیار در راستای بهتر جلوه دادن وجهه آمریکا و سربازان این کشور در عراق و همچنین در کل جهان به شکست روبرو شد. این در حالی است که بازهم پس از آنکه سربازان آمریکایی که از کشته شدن یکی از همقطارانشان به خشم آمده بودند، شهر حدیثه، یک شهر کوچک سنی نشین را به رگبار بستند و 24 غیرنظامی ازجمله زنان و کودکان را به خاک و خون کشیدند و در گزارش خود این اقدام را تحت عنوان سرکوب تروریست ها عنوان کردند. در همین راستا، اعتبار وشهرت سربازان آمریکایی قبل از آغاز ماجرای زندان ابوغریب و حتی تاکنون در عراق مانند دیگر مناطق خاورمیانه هرچه بیشتر کاهش می یابد. در همین حال، روزنامه لس آنجلس تایمز در شمار ماه دسامبر گذشته خود از اینکه وزارت دفاع آمریکا و ارتش این کشور درعراق برای اینکه بتوانند نظر مردم را جلب کنند،با پرداخت رشوه به روزنامه ها و برخی روزنامه نگاران مطالب، گزارش ها و مقالات خود را در روزنامه های عراقی به چاپ می رساندند، خبر داد. فرمانده نیروهای آمریکایی درعراق نیز خود را بی خبر از این ماجرا نشان داد. در این راستا، آمریکا برای متقاعد کردن افکار عمومی ابتدا شهروندان خود و سپس در عراق باید ابتکارات جدیدی را اتخاذ می کرد. خبرنگاران کمی پس از اشغال عراق به سردخانه ای موقتی که ارتش آمریکا در پایگاه خود در فرودگاه بغداد ساخته بود، فراخوانده شدند. دو جسد که با گلوله سوراخ سوراخ شده بودند، بر روی تخت های سردخانه قرار داشتند. آنان دو پسر صدام حسین یعنی، عدی و قصی بودند که در یک درگیری در موصل کشته شدند. قصی مانند پدرش که پنج ماه بعد از آن دستگیر شد، برای فرار و مخفی کردن خود ریش گذاشته بود. جسد وی به بغداد منتقل شده بود و پیش از اینکه در معرض تماشای خبرنگاران قرار گیرد، صورت وی به طور مناسبی تراشیده و موهایش پیرایش شده بود. عدی پسر کوچک صدام نیز که بدنش به طور شدیدی در حمله لطمه دیده بود، پای چپ مصنوعی وی که در حمله شیعیان که قصد داشتند وی را به هلاکت برسانند، از دست داده بود نیز کاملا مشخص بود. پای چپ وی به طور کامل جدا شده بود. اجساد این دو برادر در کیسه های پلاستیکی مشکی رنگی قرار داده شده بودند. ارتش آمریکا برای اینکه ثابت کند اجساد این دو نفر متعلق به عدی و قصی است رونوشت رادیوگرافی دندان های این دو نفر را در اختیار مطبوعات گذاشت و با وضعیت فعلی آن مقایسه نمود. آیا این پروپاگاندا بود؟ این موضوع به سادگی برای این مسئله انجام شد که به مردم عراق ثابت شود دو پسر خونخوار و جنایتکار صدام حسین در درگیری با نیروهای آمریکایی کشته شده اند و به قتل نرسیده اند. همچنین تصاویر تلویزیونی جهان روز 14دسامبر سال 2003 میلادی فردی را با ریش و موهای بلند که لباسی مندرس بر تن دارد و در اسارت نیروهای آمریکایی قرار دارد، به نمایش می گذارد. وی صدام حسین بود و تصاویر وی که در سراسر جهان پخش شد برای منظور دیگری صورت گرفت. آنان قصد داشتند صدام حسین این دیکتاتور و رهبر قدرتمند عراق را که سالها بر اریکه قدرت تکیه زده بود و به هر عنوانی کشورش را مورد حمله قرار می داد، مورد تحقیر قرار دهند. در تصاویری که یک پزشک آمریکایی دهان وی را باز کرده و به بررسی دندان های وی می پردازد تا صحت شخصیت وی را مورد تائید قرار دهد، تحقیر و خرد شدن غرور این دیکتاتور را به همراه داشت. آمریکایی ها با این تصاویر قصد داشتند به حامیان صدام که فکر می کردند وی روزی دوباره به راس قدرت بازگردد، ثابت کنند که این دیکتاتور دیگر تمام شد. در این مدت، فرماندهان نظامی آمریکا سعی داشتند زرقاوی را نیز یکی از اصلی ترین تروریست های خارجی در عراق به جهانیان بشناسانند. نمایش تصاویری از صدام که آواره گشته، برخلاف کنوانسیون های ژنو در زمینه رفتار با زندانیان بود. در 23 مارس سال 2003 میلادی در حالیکه سربازان چند ملیتی در جنوب عراق در حال پیشروی بودند، سه سرباز آمریکایی ازجمله یک آفریقایی آمریکایی به طور سطحی زخمی و اسیر شدند و این صحنه فیلمبرداری و تلویزیون عراق که در آن زمان تحت کنترل رژیم بعث بود، آن را پخش کرد. این سه سرباز چند هفته بعد آزاد شدند،اما در همان روز پخش تصاویر این اسیران، دونالد رامسفلد وزیر دفاع آمریکا در مصاحبه ای تهدید کرد که نشان دادن تصاویر اسرای جنگی برخلاف کنوانسیون های ژنو است. اکنون باید پرسید آیا این سیاست یک بام و دو هوا نیست و مانند دیگر سیاست های آمریکا دورویی و تزویر دولت بوش را به اثبات نمی رساند؟