سایت عملیات روانی _کارشناسان روسی با تاکید بر اینکه تنها به دلیل سوء ظن نمی توان ایران را متهم نمود، آمریکا را به داشتن معیارهای دوگانه و تلاش برای اقدام خودسرانه متهم و خواستار گسترش مذاکرات هسته‌ای با ایران، نظیر مذاکرات شش جانبه با کره شمالی و دادن ضمانتهای امنیتی به این کشور شدند. به گزارش خبرگزاری ریا نووستی روسیه، موضع رسمی مسکو در خصوص مسئله هسته ای ایران بطور خلاصه بدین صورت است که مسکو دلیلی برای تشدید وخامت اوضاع پیرامون مشکل هسته‌ای ایران نمی بیند. وظیفه اصلی جامعه جهانی این است که به ایران اجازه تخطی از رژیم منع گسترش سلاحهای هسته ای را ندهد و نه چیزی بیشتر. البته اکثر کارشناسان مستقل روسی خواهان موضع گیری متعادل تری هستند. ولادیمیر یوسییف، کارشناس مرکز امنیت بین المللی موسسه اقتصاد جهانی و روابط بین الملل آکادمی علوم روسیه که چند روز قبل به نمایندگی از طرف روسیه در کنفرانس در خصوص مسئله هسته‌ای ایران در موسسه سیاست خاورمیانه واشنگتن شرکت کرده بود، معتقد است که در حال حاضر هیچ دلیل واقعی نه تنها برای استفاده از توان نظامی بر ضد ایران، بلکه برای اعمال تحریم اقتصادی بر ضد این کشور نیز وجود ندارد و در شرایط کنونی آغاز جنگ، نوعی اقدام خودسرانه تلقی می شود. به گفته وی، کره شمالی از پیمان منع گسترش سلاح هسته‌ای (ان پی تی) و ساخت سلاح هسته ای است، اما این امر باعث استفاده از نیروهای نظامی بر ضد این کشور نشد. برای چه در این صورت نیروی نظامی باید بر ضد ایران استفاده شود؟ تنها به دلیل سوء ظن؟ علاوه بر این، آمریکا و در مجموع غرب می خواهند برای ایجاد چرخه کامل سوخت هسته ای در ایران مانع تراشی کنند. اما بر چه اساسی؟ چرا که تنها موازین حقوق بین المللی موجود که اساس آن پیمان منع گسترش و ضمانت های آژانس بین المللی انرژی اتمی میباشد، اجازه دارند بر روند ایجاد چرخه کنترل داشته باشند و بس. به اعتقاد یوسییف، بی علت نیست که بسیاری از کارشناسان سیاست واشنگتن در زمینه منع گسترش سلاح هسته ای را تا حد زیادی بر اساس استانداردهای دوگانه تلقی می کنند. این نظر بویژه پس از امضای موافقت نامه هسته ای بین آمریکا و هند قوت گرفت که به واقع جایگاه هند را بعنوان کشوری هسته ای تایید می نماید. به نوشته این خبرگزاری، آیا راهی برای خارج شدن از این بن بست وجود دارد؟ کارشناسان روسی معتقدند که شکل مذاکرات ایران و سه کشور اروپایی دیگر مثمر ثمر نیست. طرفین نمی توانند به توافق دست یابند و مسئله دادن ضمانتهایی به ایران (عدم حمله به ایران) و یا عضویت در سازمان تجارت جهانی، بدون حضور آمریکا امکان پذیر نیست. از سوی دیگر، مسکو و پکن هم به دلیل محدود بودن قدرت نفوذ خود نمی توانند مستقلا مشکل هسته ای ایران را حل کنند و واشنگتن نیز آماده انجام مذاکره دوجانبه با تهران نیست. تنها یک راه خروج از این اوضاع وجود دارد: گسترده کردن شرکت کنندگان در مذاکرات هسته ای ایران با حضور روسیه، چین و آمریکا و اینکه تمامی طرفین مجموعه ای از پیشنهادات قابل توافق را آماده کنند. چیزی تقریباً همانند مذاکرات شش جانبه با کره شمالی، که هر چند تا بحال نتیجه ای نداشته، ولی حداقل اوضاع را در چارچوب صلح آمیز حفظ کرده است. آلکسی آرباتوف، مدیر مرکز امنیت بین المللی موسسه اقتصاد جهانی و روابط بین الملل آکادمی علوم روسیه معتقد است آنچه باید از سوی آمریکا انجام شود این است که مدتهاست زمان آن فرا رسیده که از ترشرویی نسبت به ایران دست برداشته شود و با او سر میز مذاکره نشست و در اینجا نیاز به ضمانتهایی برای حفظ امنیت ایران و عادی ساختن روابط متقابل با این کشور وجود دارد. به عقیده وی، اتحادیه اروپا می تواند نقش تامین سرمایه و فناوری برای صنایع نفت و گاز ایران را ایفاء کند. روسیه می‌تواند ساخت نیروگاه های اتمی، عرضه سوخت و خارج ساختن سوخت مستعمل و فروش تسلیحات دفاعی ایران را بر عهده بگیرد و چین نیز تضمین خریداری میزان قابل توجهی نفت ایران را برای کمک به حل و فصل اوضاع را بدهد. و بالاخره آنچه که از سوی ایران می تواند انجام شود عبارت است از: تصویب پروتکل الحاقی به ان پی تی، توقف موقت غنی سازی اورانیوم در مقیاس صنعتی، توقف طولانی مدت انجام هر فعالیتی در زمینه برنامه های مربوط به پلوتونیوم، ارائه اطلاعات کامل مربوط به کلیه فعالیت های هسته ای به آژانس بین المللی انرژی اتمی . ریا نووستی می افزاید، آرباتوف و یوسییف، بررسی چنین شکلی از همکاری ها را تنها تحت نظارت سازمانهای بین المللی مصلحت آمیز می‌دانند. به عقیده کارشناسان روسی، تنها چنین تدابیری هستند که اجازه می دهند تا حد قابل توجهی از تنش وجود پیرامون مسئله هسته ای ایران کاست و از بوجود آمدن چنین بحرانی در خصوص سایر کشورهای عضو پیمان ان‌پی‌تی اجتناب نمود.