سایت عملیات روانی _سناتورهای آمریکایی روز هشتم ماه مارس در جلسه استماعی درباره سیاست آمریکا درباره ایران اقرار کردند: به دلیل وسعت و توان نظامی ایران، اقدام نظامی دشوار است. همچنین ممکن است از کار انداختن توان هسته‌ای این کشور نیز دشوار باشد. هرگونه تلاشی برای انجام دادن این کار احتمالا قهقرایی‌ترین نیروهای سیاسی در آنجا را تقویت می‌کند. در این جلسه نیکلاس برنز، معاون وزیر امور خارجه آمریکا در امور سیاسی، رابرت جوزف، معاون وزیر امور خارجه در امور کنترل تسلیحات و امنیت بین‌المللی، جان هالزمن، محقق ارشد موسسه هریتیج، مایکل لدین، محقق موسسه امریکن اینترپرایز، عباس ویلیام سامی، تحلیل‌گر منطقه و هماهنگ‌کننده رادیو آزاد اروپا و گاری میلهولین، مدیر پروژه ویسکانسین در امور کنترل تسلیحات هسته‌ای به عنوان ناظر حضور داشتند. سخنگویی و ریاست این نشست را هنری جی. هاید، نماینده جمهوری‌خواه مجلس آمریکا به عهده داشت. دیگر شرکت‌کنندگان در این جلسه شامل نمایندگان جمهوری‌خواهی چون جیمز ای.لیچ، کریستوفر ایچ. اسمیت، دان برتون، التون گالگلی، ایلینا راس-لتینن، دانا رهباچر، ادوارد آر.رویس، پیتر تی.کینگ، استیو چابوت، توماس جی. تانکردو، ران پاول، دارل عیسی، جف فلیک، جو ان دیویس، مارک گرین، جری ولر، مایک پنس، تادس جی.مک‌کاتر، کاترین هریس، جو ویلسون، جان بوزمان، جی. گرشام بارت، کانی ماک، جف فورتن‌بری، مایکل مک‌کال، تد پو بودند. همچنین سناتورهای دموکراتی مانند تام لانتوس، هوارد ال.برمان، گری ال آکرمان، انی فالماواگا، دونالد پاین، شرود براون، براد شرمان، رابرت وکسلر، الیوت انگل، ویلیام دلاهونت، گرگوری میکس، باربارا لی، جوزف کراولی، بارل بلومنار، گریس ناپولیتانو، آدام شیف، دیان واتسون، آدام اسمیت، بتی مک‌کولوم، بن چاندلر، دنیس کاردوزا و راس کارناهان در این جلسه شرکت داشتند. خبرگزاری فارس به منظور آشنایی کاربران خود با فضای حاکم بر محافل کارشناسی و راهبردی آمریکا اقدام به انتشار این گزارش کرد و لذا آنچه در این گزارش آمده است غالباً بر اساس ادبیات آمریکایی است. به گزارش فارس، مشروح این نشست که عمدتا در آن درباره ایران و تدوین سیاست های واشنگتن در قبال تهران، گفت و گو شده است، به شرح زیر است: هاید: ایران احتمالا دشوارترین مسئله امنیت ملی است که آمریکا با آن مواجه است. اگر حکومت ایران به تسلیحات هسته‌ای دست یابد همانطور که هدف روشن آن است، قادر خواهد بود شرارت‌هایی را در منطقه یا فراتر از آن بدون ترس از انتقام‌های تهدید ‌کننده حکومت غیر از تهدید از سوی یک قدرت هسته‌ای دیگر انجام دهد. در حالت خودکشی، این کشور می‌تواند به خوبی به اسرائیل، اروپا یا نیروهای آمریکایی در منطقه حمله کند. روشن است که قدرت‌های منطقه‌ای مانند عربستان سعودی نیز به جای اتکا به دیگران برای تامین امنیتشان، خواستار سلاح هسته‌ای خواهند شد. اگر ایران در چنین مکان مهمی قرار نداشت، احتمالا رفتار آن نگرانی جدی ایجاد نمی‌کرد ما تنها آن را به دلیل سابقه حقوق بشر خصوصا در زمینه تحمل مذهبی سرزنش می‌کردیم. اما ایران یکی از تامین‌کننده‌های عمده منابع نفتی جهان است. همچنین می‌تواند به دلیل نزدیکیش به منابع انرژی کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس و توانش برای بستن تنگه هرمز، برای بیشتر منابع انرژی جهان تهدید محسوب شود. در حالی که ما نسبت به برخی از متحدان اصلی خود کمتر به انرژی خلیج فارس نیاز داریم اما هرگونه اخلال در تامین نفت خلیج فارس همانطور که دهه‌هاست آن را می‌دانیم، یک مشکل عمده امنیت ملی و اقتصادی خواهد بود. با توجه به ظرفیت کم تولید نفت کشورهای غیر حاشیه خلیج فارس، بی‌ثباتی در این خلیج منجر به افزایش عمده قیمت نفت می‌شود. به دلیل اهمیت اقتصادی ایران، منزوی کردن یا وارد کردن فشار موفق بر این کشور، دشوار است. برای مثال ژاپن 15 درصد از انرژی خود را از ایران می‌گیرد و 90 درصد انرژی خود را از خاورمیانه تهیه می‌کند. اگر از این کشور خواسته شود از نفت ایران استفاده نکند، یک رهبر سیاستمدار ژاپنی چه خواهد گفت؟ به دلیل وسعت و توان نظامی ایران، اقدام نظامی دشوار است. همچنین ممکن است از کار انداختن توان هسته‌ای این کشور نیز دشوار باشد. هرگونه تلاشی برای انجام این کار احتمالا قهقرایی‌ترین نیروهای سیاسی در آنجا را هم تقویت می‌کند. رهبران ایران همه این مسائل را می‌دانند و به همین دلیل است که مخالفت می کنند. سیاست‌های داخل ایران توسط عده ای تعیین می شود که از حمایت فعالانه یک اقلیت قوی جمعیت ایران و حمایت غیرفعال گروه بزرگتری برخوردار است. به راحتی می‌توان احساسات ملی‌گرایانه ایرانیها را بیدار کرد. دولت بوش در این زمینه قویتر عمل کرده و 75 میلیون دلار برای برنامه دیپلماسی عمومی در سال مالی 2006 اختصاص داده که اکنون تحت بررسی است. رویکرد دولت درباره ایران در سالهای اول مورد توجه نبود. اما در سال گذشته حاشیه ‌هایی پیدا کرده و در زمینه راهبرد دیپلماتیک مورد توجه قرار گرفته که این یک دستاورد قابل توجه است که برای آن باید دولت را تشویق زیادی کرد. ما ایران را به شورای امنیت بردیم نه با جنگ یا تحریم اعضای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بلکه با ممارست و دیپلماسی. ما به این راه خود ادامه می‌دهیم. ما در حالی که قوانینی را برای برخورد با ایران تصویب می‌کنیم، باید این مسئله را در ذهن داشته باشیم اگرچه من فکر می‌کنم اکنون دولت آمریکا ابزار و انگیزه کافی را در اختیار دارد. گام بعدی نیازمند همکاری کشورهایی است که با آزرده کردن حکومت ایران در کوتاه ‌مدت، چیزهای زیادی از دست می دهند. بنابراین، ما باید قادر باشیم به آنها نشان دهیم که پیوستن به ما در مرحله مشکل‌تر و بعدی این تلاش در درازمدت به نفع آنها است. اکنون از همکارم آقای لانتوس می‌خواهم در این باره اظهارات خود را بیان کند. لانتوس: خیلی متشکرم آقای رئیس. در حالی که ما سیاست آمریکا درباره ایران را امروز مورد بررسی قرار می‌دهیم، هیچ جایی برای ساده‌لوحی وجود ندارد. ما باید به اندازه فیلیپ دوست-بلازی، نخست وزیر فرانسه که سه هفته پیش گفت: هیچ برنامه هسته‌ای غیرنظامی نمی‌تواند برنامه هسته‌ای ایران را توجیه کند چشمان خود را باز کنیم. این یک برنامه نظامی هسته‌ای مخفی است. اکنون به شورای امنیت بستگی دارد که بگوید چه باید بکنیم و از چه ابزاری برای توقف ایران استفاده کنیم. آقای رئیس، من اغلب بیانیه‌های وزارت امور خارجه فرانسه را تحسین می‌کنم اما در این زمینه این مسئله را با تاکید و بدون تحفظ انجام می‌دهم. ما باید این حقیقت را بپذیریم و باید با راه حل به آن پاسخ دهیم. هیچ گزینه خوبی در این وضعیت وجود ندارد و در زمانی مطرح می‌شود که ما با بحران های متعدد بین‌المللی دیگر روبرو هستیم. این هفته در حالی که در انتظار نتایج نشست شورای حکام آژانس در وین و گزارش پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت بودیم، یک مسئله روشن است. بازی بین ایران و سه کشور اروپایی، دیگر به پایان رسیده است. ممکن است دیدارهای دیگری انجام شود اما ایرانیهای دارای نفت پیشنهاد اروپا برای امتیازات اقتصادی را به عنوان مشوقی برای خاتمه برنامه هسته‌ایشان رد کرده‌اند. همانطور که بیانیه وزیر امور خارجه فرانسه روشن کرده است، ایرانیها به اتحادیه اروپا اطلاعات جدید و جالبی ارائه نکرده‌اند. اکنون یک بازی دیگر آغاز شده است. و بسیاری افراد امید خود را به پیشنهاد غنی ‌سازی اورانیوم ایران در خاک روسیه بسته‌اند. اما با توجه به کنترل پوتین بر این روند، مانند آن است که گوشت را دست گربه بدهیم. مسکو سرمایه‌گذار و حامی درجه یک برنامه هسته‌ای ایران است. این کشور رآکتور هسته‌ای را در بوشهر راه‌اندازی کرده است. بیش از یک دهه، مسکو با درخواست‌های آمریکا برای توقف کارش در بوشهر و سخت‌گیری برای دانشمندان روس برای حمایت مخفیانه از ایران، مخالفت کرده است. همانطور که به خاطر می‌آورید، گاهی در گذشته من سفر خاصی را به مسکو برای دیدار با وزیر انرژی روسیه در این باره داشته‌ام. اما من همانند کالین پاول،‌ وزیر خارجه سابق، کاندولیزا رایس، وزیر خارجه کنونی و رئیس جمهوری آمریکا قادر به تغییر نظرات روسیه نبودم. گسترش بحث‌ها درباره طرح غنی‌سازی اورانیوم ایران در روسیه تنها تلاشهای ایران برای معطل کردن جامعه بین‌الملل را در حالی که توان هسته‌ایش را مخفیانه تقویت می‌کند، افزایش می‌دهد. بگذارید بگویم که هر اقدام ایران اکنون در درازمدت به منظور ایجاد فرصت است. قدرت‌های غربی خواسته یا ناخواسته در این بازی شرکت کرده‌اند که یک کودک نیز می‌تواند آن را درک کند. در تیتر یک روزنامه اخیرا آمده بود که در هرگونه رویارویی هسته‌ای، ایران شرط می‌بندد که جهان اول کوتاه می‌آید. این همان‌ چیزی است که ایران روی آن شرط‌بندی کرده است و آن چیزی است که قانون حمایت از ایران آزاد خواستار جلوگیری از آن است. تمایل ایران برای دست یابی به توانمندی هسته‌ای نیاز به انجام دو کار از سوی ما دارد، اقتصاد ایران را تا جای ممکن تحت فشار قرار دهیم و این کار را بدون تاخیر انجام دهیم. قانون ما که این کمیته هفته آینده مورد بررسی قرار می‌دهد، از دولت آمریکا می‌خواهد هر شرکت یا ملتی را که بیش از 20 میلیون دلار در بخش انرژی ایران سرمایه‌گذاری کند، تحریم کند. قانون اخیر در این رابطه از تابستان منقضی می‌شود. قانون جدید ما آن را دائمی می‌کند. بخش اجرایی به شدت قانون اخیر را نادیده گرفته است. قانون ما شامل بخش‌هایی است که دولت را ملزم به اجرای قانون می‌کند. علاوه بر این، این قانون نیازمند بودجه ‌هایی در داخل آمریکا است که خود را از شرکت‌های خارجی که در داخل ایران سرمایه‌گذاری می‌کنند، جدا کنند. آقای رئیس، هیچ زمانی را نباید از دست داد. همه ما می‌دانیم که توان هسته‌ای ایران به شدت منطقه را بی‌ثبات می‌کند. این کشور توسط کسانی اداره می‌شود که نباید به آنها اجازه داد به سلاح نهایی تروریسم دست یابند. من از همه دولت‌ها و همه شرکت‌های اروپایی و آسیایی می‌خواهم در انتظار قانون ما نمانند. من از آنها می‌خواهم سریعا سرمایه‌گذاریهای خود در ایران را به حال تعلیق درآورند همانطور که آمریکا این کار را یک دهه پیش انجام داد. امیدوارم به زودی شورای امنیت سازمان ملل از اعضای سازمان ملل بخواهد هرگونه سرمایه‌گذاری و تجارت غیرانسان‌دوستانه خود با ایران را تا زمانی که تهران برنامه تولید تسلیحات هسته‌ای خود را کنار نگذاشته است، قطع کنند. یک نماینده حاضر در این جلسه گفت: البرادعی هفته پیش گفت که آژانس نشانه‌ای از انحراف مواد هسته‌ای در ایران به سوی تسلیحاتی که مورد توجه ما است، مشاهده نکرده. گذشته از این ایران هرگز ناقض تعهدات پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌‌ای نبوده و به نظر من باید این نکته مورد توجه قرار گیرد. اما نکته مهم‌تر این است که سیاست‌های ما دقیقا منطبق با قانون بین‌المللی نیست و دولت آمریکا به ایران گفته ‌است که هیچ سوخت هسته‌ای در خاک ایران پذیرفتنی نیست. بخش دوم جلسه استماع این کمیته را بخوانید: هاید: با تشکر از آقای لانتوس. خانم رز لتینن، نماینده جمهوریخواه: آقای رئیس تهدید بالقوه برای امنیت و منافع ما با توجه به این واقعیت بیشتر است که ایران فعال‌ترین کشور حامی تروریسم بشمار می‌رود. تهدیدی که از سوی ایران اعمال می‌شود در نوامبر 1979 یعنی زمانی که تندروها به سفارت آمریکا در تهران ریختند و آمریکایی‌ها را به گروگان گرفتند و 444 روز نگه داشتند، به طور مشهود ملاحظه شد. برخی از این آمریکایی‌های شجاع که 444 روز در اسارت به سر بردند به همراه خانواده‌های آنها امروز به عنوان شنونده در اینجا حضور دارند. بروس لینکن، ریچارد مورفیلد،‌ کاترین کوب، دیوید رودر لطفاً بپا خیزید و خواهش می‌کنم که همه، این افراد و چارلز جونز، بیل داوتری، بری روزن، رودنی سیکمان و مورهد کندی و خانواده‌های آنها را تشویق کنید. آقای رئیس، امروز ایران هنوز جزای جرم خود را نکشیده است و این شاهدان عینی، خواهند گفت که ناکامی و قصور در مسئولیت‌پذیر کردن ایران نسبت به اقداماتی که در همه 25 سال گذشته انجام داده تنها به نفع دشمنان خواهد بود و این راه مخرب ادامه خواهد یافت. امروز قرار است فیلمی با عنوان جنگ نخست با تروریسم دریافت کنیم که فیلمی مستند درباره روابط 25 سال گذشته ایران و امریکا است. برمن از ایالت کالیفرنیا: متشکرم آقای رئیس، کوتاه بگویم که به نظر می‌رسد دولت آمریکا برای رسیدن به توافقی درباره ایران با روسیه سرمایه‌گذاری بسیاری کرده است اما نمی‌دانم که ایران، طرح روسیه را خواهد پذیرفت یا خیر. اما آن چه که دقت ما را برانگیخته آن است که امیدوارم در این جلسه مشخص شود اگر قرار باشد ایران پیشنهاد مسکو را بپذیرد، ماهیت پیشنهاد روسیه چیست و این که در این پیشنهاد به موضوعاتی چون تعلیق تبدیل و غنی‌‌سازی و برنامه نظامی‌ای که به موازات آن انجام می‌شود و کسب مواد تبدیل شده در ایران و ادامه بازرسی‌ها هم درباره برنامه‌هایی که ما از آن خبر داریم و یا برنامه‌هایی که مظنون هستیم در ایران موجود باشند، چگونه پرداخته شده است. هاید: نماینده محترم وقت شما تمام است برمن: این که ایرانی‌ها این پیشنهاد را بپذیرند یا خیر ما باید بدانیم که به هر ترتیب ممکن باید از توسعه تسلیحات هسته‌‌ای ممانعت به عمل آید. هاید: آقای اسمیث از نیوجرسی. اکرمان: آقار رئیس! اسمیث: نوبت بنده است اکرمان: فقط یک نکته می خواهم بگویم. اسمیث: بگذارید حرفم را تمام کنم. هاید: بله آقای اکرمان؟ آکرمان: آقای رئیس از شما می‌خواهم که به نمایندگان وقت بیشتری برای صحبت دهید. کسانی که در این کمیته هستند تمایل زیادی به بحث درباره موضوعات مربوط به سیاست گذاری دارند. به نظر من دکتر اسمیت و برمان و دیگر افراد این حق را دارند که جملات خود را کامل کنند و از شما می‌خواهم که جلسه استماع ادامه داشته باشد چرا که کمیته فرعی در این باره بحث نکرده است. رز لتینن: اعضای برجسته کمیته فرعی امور خاورمیانه، ما بارها درباره موضوع ایران جلسات استماع برگزار کرده‌ایم. خوشحال خواهم شد که فهرستی از این جلسات را در اختیار شما قرار دهم. شاید برخی از این جلسات را حتی به خاطر نیز نمی‌آورید. می‌خواهم از جانب همه اعضای کمیته اعم از دمکرات و جمهوریخواه تقاضا کنم که ما اینجا حضور داریم که درباره سیاست‌ها بطور جدی بحث کنیم و درباره منافع آمریکا که همگی به آن فکر می‌کنیم، اندیشه کنیم. هاید: هیئت رئیسه به اظهارات آقای اکرمان توجه دارد و همیشه به این امر توجه داشته است. اما آقای اکرمان شما می‌توانید زمانی که ریاست جلسه را برعهده داشتید، به نمایندگان وقت بیشتری بدهید. با این حال من ترجیح می‌دهم هر یک از نمایندگان 60 ثانیه صحبت کنند. اکرمان: خانم رایس از تغییرات اساسی در سیاست‌های ما درباره ایران سخن به میان آورد. وی پیشنهاد داده که برای دسترسی یافتن به مردم ایران 85 میلیون دلار هزینه صرف شود. حال آن که بیشتر این بودجه قرار است در امور پخش برنامه‌های رادیو و تلویزیونی صرف شود. اما درباره بودجه 10 میلیون دلاری و تقویت جامعه مدنی ایران نگران هستم. اما این نگرانی من اصولی نیست چرا که به عقیده من هر اقدامی که ما بتوانیم در مخالفت با روحانیون ایران انجام دهیم، خوب است. اما نگرانی من از کارامد بودن این امر است و سابقه ما در این زمینه چندان خوب نیست. اول این که این روش را در عراق امتحان کرده‌ایم تنها به حرف‌های \"احمد چلبی\" یکی از تبعیدی‌های عراق گوش فرادادیم. او پول ما را گرفت و اطلاعات اشتباه به ما داد و در نهایت هیچ حمایت سیاسی در داخل عراق از ما نکرد. من خیلی تمایل دارم که از مقامات دولتی بشنوم چه کسانی این پول را دریافت خواهند کرد و چه کاری از دست آنها در داخل ایران برمی‌آید. ایران برای ما کشوری ناشناخته است و ما درباره روند تصمیم‌سازی ایرانی‌ها خبر نداریم و حتی درک مناسبی از جامعه ایران نداریم. ما در ناتوانی خود درباره این که تصمیمات در ایران چگونه اتخاذ می‌شوند و چه کسانی این تصمیمات را اتخاذ می‌کنند، گرفتار مانده‌ایم. یعنی این که توانایی ما برای تدوین سیاستی درباره ایران و یا سیاست‌هایی که نتایج بهتری به همراه داشته باشد، محدود است. دیگر این که خانم وزیر از برنامه بلند مدت یاد کرد. با وجود این که باید مطابق با منافع بلند مدت اندیشه کنیم. باید گفت که ما هیچ برنامه کوتاه‌ مدتی برای مقابله با بحران کنونی در دست نداریم. بگذارید به ضرب‌الاجلی که برای ایران تعیین شده توجه کنیم. در حالی که ایرانی‌ها از مدت‌ها قبل با سه کشور اروپایی و روسیه مذاکراتی را آغاز کرده‌اند، بیم من آن است که این امر مشروعیتی برای آنها باشد و قدمی عملی در راه توقف برنامه هسته‌ای خود برندارند. همانگونه که در جلسه استماع سال گذشته نیز گفتم برای این که همتایان دیپلماتیک ما ضرورت رسیدگی به مسئله ایران را مهم بدانند، دولت باید آنها را متقاعد کند که این امری ضروری است. هاید: نماینده محترم وقت شما تمام است. اکرمان: منتظرم نظر شهود محترم را در این باره بشنوم. هاید: نماینده پل، از ایالت تگزاس. پل: ممنون. می‌خواهم خیلی سریع یکی دو نکته را مشخص کنم. دیروز آقای خلیل‌زاد سفیر ما در عراق اعلام کرد که این کشور به سمت اختلافات فرقه‌ای حرکت می‌کند. وی همچنین حضور ما را برای حفاظت از منابع نفتی مهم دانست اما اکنون درباره تاثیرات بی‌ثباتی در ایران بر جریان تامین نفت سخن به میان آمده است. البته از آنجایی که با وجود حضور ما درعراق نفت از 30 دلار به 60 دلار رسید است، عجیب نیست اگر سیاست تقابل با ایران، باعث شود قیمت نفت از 60 به 120 دلار برسد. البرادعی هفته پیش گفت که آژانس نشانه‌ای از انحراف مواد هسته‌ای در ایران به سوی تسلیحاتی که مورد توجه ما است، مشاهده نکرده. گذشته از این ایران هرگز ناقض تعهدات پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌‌ای نبوده و به نظر من باید این نکته مورد توجه قرار گیرد. اما نکته مهم‌تر این است که سیاست‌های ما دقیقا منطبق با قانون بین‌المللی نیست و دولت آمریکا به ایران گفته ‌است که هیچ سوخت هسته‌ای در خاک ایران پذیرفتنی نیست. معاهده منع گسترش تسلیحات اتمی، ان‌پی‌تی می‌گوید نباید هیچ عبارتی در این معاهده به عنوان تاثیری بر حق مسلم همه کشورهای عضو در توسعه تحقیقات هسته‌ای، تولید انرژی هسته‌ای برای اهداف صلح‌آمیز بدون هیچ تبعیضی اجرا شود. ما باید به این اظهارات توجه کنیم. هاید: آقای نماینده وقت شما تمام است. آقای دالاهونت از ماساچوست نظر شما چیست؟ دالاهونت: من با نظر آقای اکرمان موافقم من نیز همان نگرانی‌ها را دارم. در بخشی دیگر از این جلسه همچنین نمایندگان آمریکایی درباره آنچه تلاش آمریکا برای برقراری ارتباط با ایرانی ها از طریق ایستگاههای رادیویی و تلویزیونی و همچنین ایجاد دفاتر خاص نظیر دفتر دبی، نامیدند، بحث و تبادل نظر کردند. بخش سوم جلسه استماع این کمیته را بخوانید: روراباچر: اول و مهم تر از همه اینکه باید در تمام مدت این بحث ها به خاطر داشته باشیم که ما در جنگ به سر می بریم و همین الان که ما داریم بحث می کنیم آمریکایی‌ها دارند زندگی خود را از دست می‌دهند. ما با اسلام رادیکال در جنگ هستیم .این مسئله بسیار جدی است ـ نه یک مسئله سیاسی ـ بلکه یک مسئله ملی جدی است. اگر ما بتوانیم ائتلاف مسلمانان میانه‌رو را جلب کنیم، کسانی که می‌خواهند کشورشان در آرامش با غرب زندگی کند، ما باید در این جنگ پیروز شویم و جان میلیون‌ها نفر را نجات دهیم. اگر این کار را نکنیم و دولت ایران قدرت را در منطقه و در واقع جهان اسلام در دست بگیرد، ما دچار مشکل جدی خواهیم شد. ما در بطن حوادث تاریخ فاجعه بار قرار خواهیم گرفت بخصوص اگر در کنار این مساله، دولت ایران به تسلیحات اتمی دست نیز یابد. بنابر این موضوعی که امروز مطرح است بسیار جدی است. اما باید به خاطر داشت که ما می‌توانیم با این تهدید مقابله کنیم. از طریق حمایت از اصلاح طلبان داخلی، مردم داخل ایران که در پی زندگی صلح‌آمیز با غرب هستند، ایرانی‌هایی که خواهان یک حکومت دموکراتیک هستند و همچنین در پی یک کشور سرفرازند. بنابراین همین طور که درباره این موضوع بحث می کنیم نباید اهرم های فشار خود را فراموش کنیم، فشار نه فقر از بیرون بلکه حمایت از میانه‌روهای داخل ایران. بلومناوئر: امیدوارم مساله ای که در مورد نقش ایران به خاطر منابع انرژی این کشور در جهان بازی می کند باعث شود در مورد استقلال خود در این زمینه فکری بکنیم. یک سیاست انرژی جدی و روشن که باعث کاهش وابستگی ما به جهان ‌شود. پو: آمریکا می تواند با حمایت از آزادی مردم ایران، موضعی شجاعانه اتخاذ کند. وزارت امور خارجه آمریکا خواهان دریافت 5 میلیون دلار جهت کمک‌های آموزشی است و طبق نظر این وزارتخانه ، این هزینه باعث پر شدن شکاف بین ملت ما خواهد شد. من از طرح ایجاد دموکراسی از طریق تبادل آراء حمایت می کنم اما آمریکا باید در این مورد تدبیر به خرج دهد و در ثبت نام از دانشجویان خارجی مراقبت بیشتری کند. ما در حال حاضر یک دانشجوی طالبان در دانشگاه \"یل\" داریم اما نباید اجازه بدهیم کسانی که در پی نابودی آمریکا هستند، بیش از این در دانشگاه‌های ما نفوذ کنند. شیف: فکر می کنم تاکنون عمده توجه ما معطوف به روسیه بود اما من مایلم بدانم موضع چین در قبال برنامه هسته ای ایران چیست. بخصوص من فکر می کنم که چین به این مساله به عنوان یک تصمیم اقتصادی نگاه می کند. و تا زمانی که ما این مساله را کاملا برای چین روشن نکرده ایم که تصمیم این کشور دارای تبعات اقتصادی در چارچوب بازارهای آمریکا خواهد بود، چیز دیگری برای آنها وجود ندارد که بخواهند در مقابل حمایت از ایران درنظر بگیرند. اگر این مساله واقعا برای ما جدی است و در راس اولویت‌های امنیت ملی ما قرار دارد فکر می‌کنم باید خود را برای استفاده از اهرم های اقتصادی آماده کنیم. واتسن: آمریکا برای مقابله با ایران یک ائتلاف دیپلماتیک جهانی ایجاد کرده است و ما دیپلماسی را تا آخرین حد خود دنبال کرده‌ایم. اما موفقیت‌هایی که داشتیم متکی بر دفاع ما از پیمان منع تولید و تکثیر تسلیحات اتمی بوده است . و ما نباید این را فراموش کنیم. اگر اقدامات ما در کشورهای دیگر باعث تضعیف پیمان منع تولید و تکثیر آن هم در زمانی می‌شود که ما برای مقابله با برنامه تسلیحاتی ایران بدان نیاز داریم،‌ با این کار همه تلاش های خود را به خطر می اندازیم. و در مورد برنامه هسته‌ای ایران، هزینه پذیرش شکست آمریکا برای ما بسیار گران است. بله، ایران باید معیارهای بین المللی را رعایت کند و خلع سلاح شود. من معتقدم که حمله نظامی دیگر در خاورمیانه نه به سود ما است نه پیمان منع تولید و تکثیر. بنابراین معتقدم اکنون زمان آن است که ما بر تلاش های دیپلماتیک خود بیفزائیم. لی: من نیز نگران تولید و تکثیر تسلیحات اتمی در جهان هستم. بخصوص من در مورد تهدیداتی که ایران اتمی خواهد داشت، بسیار نگرانم اما معتقدم که ما باید ابزارهای دیپلماتیک خود را برای خلع سلاح ایران افزایش دهیم و تقویت کنیم. ما باید نقشی فعال در تبادلات دیپلماتیک داشته باشیم. برنز: به اعتقاد ما ایران مثل هر چالش دیگر در سیاست خارجی ما تهدیدی جدی دارد و ایران اساسا چهار چالش بزرگ برای منافع کشور ما در خاورمیانه و جهان ایجاد کرده است. اول، پیگیری اشکار توان تسلیحات اتمی. دوم، این حقیقت که ایران حامی اصلی گروه‌های تروریستی (مبارز مخالف اشغالگری) در خاورمیانه است که آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها و لبنانی‌ها را کشته است و مخالف صریح صلح در خاورمیانه است. سوم این که تلاش ایران به خصوص در دولت محمود احمدی‌نژاد برای ایفای نقشی غالب در خاورمیانه و تبدیل ایران به قدرتمندترین کشور خاورمیانه. چهارم، البته سرکوب مردم ایران. اینها تهدیدات ایران برای ما و دوستان و هم پیمانان ما است. آنچه ما قصد داشتیم در یک سال گذشته انجام دهیم، صرفا سیاست یکجانبه مقابله با ایران نیست بلکه ایجاد یک ائتلاف بین‌المللی بزرگ و متنوع از کشورها در مقابل این چهار تهدید ایران است. من و همکارم باب جوزف در کنار هم در این زمینه کار کردیم. و در اینجا به گفتن همین جمله اکتفا می کنم که بزرگترین تهدید فوری که ما با آن مواجه ایم این است که ایران علنا می خواهد به توان اتمی دست یابد. آنچه ما سعی کردیم انجام بدهیم حمایت از کسانی بود که می خواستند ایرانی ها را به پای میز مذاکره برگردانند تا آنها فعالیت های اتمی خود را معلق کنند. بنابراین درست یک هفته قبل کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه آمریکا اعلام کرد که ما از تلاش سه کشور اروپایی برای مذاکره با ایران حمایت می‌کنیم. و ما این کار را برای شش ماه انجام دادیم تا اینکه ایرانی ها به طور یکجانبه از مذاکره با اروپا خارج شدند و اعلام کردند که علاقه ای به مذاکره با اروپا ندارند و ما در سراسر پائیز سعی کردیم یک ائتلاف بزرگ‌تر از کشورها را جمع کنیم تا ایرانی ها را متوقف کنیم. خانم رایس در ماه اکتبر به مسکو رفت. رئیس‌جمهور بوش در ماه نوامبر با پوتین در اسیا دیدار کرد و ما شروع کردیم به کشاندن روسیه و چین به ائتلاف خود . هند تصمیم دارد با ما باشد که نتیجه آن در نشست چهارم فوریه آژانس بین المللی انرژی اتمی معلوم شد که در آن اکثر کشورها به گزینه ما رای مثبت دادند. و خانم رایس پنج هفته قبل در نشست وزیران امور خارجه اعضای دائم شورای امنیت حاضر شد که در این نشست تصمیم بر این شد تا در آژانس بادادن 30 روز مهلت سعی کنیم ایران را متوقف کنیم. اکنون سی روز به پایان رسیده است و ما معتقدیم که دوشنبه یا سه شنبه آینده، شورای امنیت سازمان ملل متحد یک بحث جدی را درخصوص برنامه های هسته ای ایران آغاز کند. این بحث با هدف بررسی جامع و روشن نظرات ما درباره برنامه هسته ای ایران صورت گرفت. ما منتظر بیانیه ریاست شورای امنیت درباره ایران هستیم که در آن ایران محکوم شده است. ما حتی فراتر از آن می خواهیم که بر اساس فصل هفتم قطعنامه سازمان ملل این کشور منزوی شود و امیدواریم در رفتار آن تاثیر بگذاریم. اما فراتر از آن ، اگر ایران به قطعنامه‌ها و اعلام مواضع توجهی نکند ما معتقدیم که جامعه جهانی باید احتمال تحریم علیه ایران رابررسی کند. اکنون البته کشور ما چند دهه است که ایران را در سراسر جهان تحریم کرده است شاید ما بتوانیم بیش از یک کشور کار انجام بدهیم و سعی کنیم کسانی را که اقدام به پیگیری برنامه هسته ای می کنند و مسیر دولت را تعیین می کنند، تحریم کنیم. اما لازم است که هم پیمانان ما در سراسر جهان و کشورهای علاقمند نشان بدهند که اگر قطعنامه ها و بیانیه‌های سازمان ملل تاثیر نکرد ، مایل به این کار هستند . درخصوص تروریسم نیز مایلم به سوالات در این زمینه پاسخ گویم اما حمایت ایرانی ها از تروریسم بر منافع مهم و حیات آمریکا در خاورمیانه و جهان تاثیر می گذارد . ایران از حزب الله، حماس و جهاد اسلامی حمایت می کند.این بسیار مایه نگرانی ما است و ما سرگرم تلاش برای دفع چالش‌های تروریستی هستیم که در برابر ما وجود دارد. حال ما چگونه می توانیم بر ایران تاثیر بگذاریم و چطور کنگره و دولت می توانند با هم در این زمینه کار کنند. ما امیدواریم که کنگره از درخواست رایس و رئیس جمهور برای اختصاص 75 میلیون دلار حمایت کنند که هدف از آن افزایش توانایی ما برای ارتباط با شهروندان عادی ایران است. ما می خواهیم 50 میلیون از این پول را صرف رادیو و تلویزیون هایی مثل صدای آمریکا و رادیو فردا کنیم. ما می خواهیم با برخی رادیو و تلویزیون های خصوصی و آمریکایی در کالیفرینا و نیوجرسی و واشنگتن دی سی همراه شویم تا به آنها کمک کنیم پیام آمریکا را به داخل ایران برسانند. ما می خواهیم از این پول برای یک کار مهم استفاده کنیم. و ما می خواهیم سعی کنیم که با برخی سازمان های غیردولتی در سراسر جهان ریشه های دموکراسی ، روزنامه نگاری مستقل و جامعه مدنی در ایران را بکاریم. در یک نشست عمومی تشریح این کار دشوار است و ما نمی توانیم کارهایی را که قصد داریم انجام بدهیم در این نشست اعلام کنیم. اما امیدواریم که کنگره به درخواست 10 میلیون دلار ما پاسخ مثبت بدهد. و سرانجام تعدادی از اعضا از ارتباطات صحبت کردند. ما می‌خواهیم با مردم ایران متصل شویم. و همچنین ما می خواهیم دانش آموزان دبیرستان ها و دانشجویان ایرانی را به این کشور بیاوریم. ما می خواهیم در میان مقام های اتحادیه ها ، اساتید و شهروندان عادی ایران و آمریکا ارتباط ایجاد کنیم. قبل از انقلاب ایران صد هزار ایرانی در آمریکا تحصیل می کردند و این تعداد امروز به 2 هزار نفر رسیده است. و صحبت آخر من این است حضور گروگان های آمریکایی ماجرای گروگانگیری سفارت آمریکا در ایران در این جلسه به ما کمک می کند که ما به عنوان یک حکومت چقدر برای شناخت ایران منابع کمی داریم و افراد کمی از ما زبان فارسی بلد هستند تا با ایرانی های خارج از کشور ارتباط برقرار کنند. پس از ماجرای گروگانگیری سفارت ما در ایران تعطیل شد و ما قصد نداریم در آینده نزدیک آن را بازگشایی کنیم. ما سیاست انزوای ایران را دنبال می کنیم. اما این مهم است که این کشور را بشناسیم. و در همین راستا نیز خانم رایس دستور داده است تا ما تدابیری جدی را برای تقویت توان خود در داخل وزارت امور خارجه در زمینه شناسایی ایران اتخاذ کنیم. و از همین رو، از سال 1980 تاکنون، هفته گذشته یک بخش جدید در معاونت امور خاورمیانه با عنوان بخش ایران ایجاد کردیم که الان فعال است. رایس همچنین دستور تاسیس یک مرکز آمریکایی در دبی را صادر کرد که صرفا به امور ایران می پردازد. ما تابستان امسال حدود 10 دیپلمات در آن به کار خواهیم گرفت . آنها با مخالفان ایران و مسافران ایرانی گفت و گو می‌کنند و از راهی اقدام به شناخت ایران می‌کنند که تاکنون نکرده بودیم. سرانجام رایس دستور داد تا ما آموزش زبان فارسی خود را در موسسات خدمات خارجی خود گسترش دهیم و سعی کنیم نسلی از ماموران روابط خارجی تربیت کنیم که تاریخ، فرهنگ و زبان ایران را می شناسند و می توانند در سفارتخانه ها و کنسولگری های همسایه ایران خدمت کنند. وقتی ما هیچ رابطه دیپلماتیکی با اتحاد جماهیر شوروی نداشتیم دیپلمات های جوانی مثل جرج کنان را به منطقه ریگا اعزام کردیم و یک مرکز در ریگا تاسیس نمودیم. و این مرکز از فاصله نزدیک اقدامات اتحاد جماهیر شوروی را زیر نظر داشت و بسیاری از آن دیپلمات‌ها، سابقه درخشانی در وزارت خارجه داشتند. ما اکنون می خواهیم این کار را انجام بدهیم زیرا ایران بیانگر یک چالش نسلی برای سیاست خارجی آمریکا است. در این جلسه همچنین درباره طرح هسته‌ای روسیه به ایران بحث وتبادل نظر شد. بخش چهارم این جلسه به اطلاع می رسد. هاید: آقای برمن از ایالت کالیفرنیا نظر خود را بیان کنید. برمان: من چند سوال دارم اما باید پاسخ اظهارات آقای برنز را بدهم. من ملاحظات مربوط به این قانون را درک می‌کنم. اگر دلیل دیگری جز اتخاذ سیاست پلیس خوب و پلیس بد وجود نداشته باشد، خود من نظرم این است که کنگره با گام برداشتن در این نوع قوانین می‌تواند فضایی ایجاد کند که حرکت لازم را به سوی رویکردی چندجانبه‌گرایانه و دیپلماتیک برای حل مسئله به همراه داشته باشد. اما فکر نمی‌کنم که باید این نظریه را که، ILSAقانون تحریم ایران و لیبی موثر است، مدنظر قرار داد. اگر چه این امر برخی سودها را در زمینه بازدارندگی در سرمایه‌گذاری در بخش‌های انرژی دارا است. واقعیت این است که دولت کنونی و دولت‌های پیشین در ابتدا با ابطال توافقات و اکنون از طریق تمایل نشان ندادن به یافته‌های جدید، هیچگونه سرمایه‌گذاری خارجی در امور انرژی ایران را مورد تایید قرار نداده است. بنا بر این هیچ کاری آنجا راه نیفتاده است. بنا بر این هر ملاحظاتی که درباره این قانون در برابر ما قرارداشته باشد فکر نمی‌کنم که ما باید این گونه مطرح کنیم که آیا این لایحه و قوانین کنونی کارایی داشته‌اند یا خیر. من به عنوان یکی از حامیان قوانین موجود متاسفم که این واقعیت را مورد تایید قرار دهم ولی فکر می‌کنم که واقعیت کاملا روشن است. سوال من این است که ... آقای جوزف شاید شما بهترین فرد برای هدایت کار باشید و من این را از ابتدا مطرح کردم. آیا روسیه در محتوای پیشنهاد خود به دنبال تعلیق کامل نه تنها غنی‌سازی بلکه تبدیل اورانیوم است یا خیر. تمایل دارم که شما به آن پاسخ گویید. برمان: آیا روسیه برای ادامه بازرسی‌های آژانس بین‌المللی انرژی تلاش می‌کند به طوری که همه جنبه‌های برنامه ایران از جمله وجود برنامه نظامی موازی با آن مورد بررسی قرار گیرد؟ آیا روسیه در پیشنهاد خود برای دسترسی کلی آژانس به افراد و مراکز مورد تقاضا در ایران تلاش می‌کند؟ آیا آنها به دنبال توافقاتی محدود هستند یا این که مدت این توافق نامعلوم است؟ آیا روسیه به راحتی پا را فراتر از ارایه سوخت غنی‌ شده خواهد گذاشت و تضمینی برای این امر قائل است که هیچ گونه راکتور تحقیقاتی در ایران وجود نداشته باشد و این که هیچ تحقیق و توسعه‌ای در این باره وجود نداشته باشد؟ یا این که پیشنهاد روسیه تا چه حد گسترده است؟ آیا ایران آن را خواهد پذیرفت؟ اما اگر بپذیرند آنگاه دشوار است که بتوان رضایت روسیه را جلب کرد تا در اعمال تحریم علیه ایران مشارکت کنند. بنا بر این نگرانی من این است که آیا ما حق داریم تا این اندازه سرمایه‌گذاری کنیم؟ در نهایت آیا این امکان وجود دارد که شما نظر خود را بیان کنید. البته نه درباره این که چه زمانی ایران به سلاح دست پیدا خواهد کرد بلکه درباره این که زودترین زمانی که آنها می‌توانند به استقلال کافی در توانایی توسعه سلاح هسته‌ای برسند بیان دارید البته گذشته از این که بتوانند آشکار و یا نهان فن‌آوری لازم را از خارج تهیه کنند یا خیر. با تشکر از آقای رئیس، می‌خواهم که شما به برخی از این سوالات پاسخ گویید. برنز: آقای برمان با اجازه شما می‌خواهم برای پاسخ به سوال اول شما درباره تحریم‌ ها و ILSA به مدت 15 ثانیه با آقای معاون وزیر خارجه صحبت کنم. ما خواهان همکاری با کمیته‌های شما و این کمیته هستیم و می‌‌خواهیم درباره مجوز‌ ILSA با کنگره مشورت کنیم. ما تنها خواستار اندکی انعطاف هستیم چرا که هم‌اکنون روند کار در سازمان ملل در جریان است. اگر روند دیپلماتیک، قطعنامه‌ها کارایی نداشت، روند کار به سوی دیگر ملاحظات چون مدنظر قرار دادن تحریم‌های هدفمند، تغییر مسیر می‌دهد و این همان نکته‌ای است که من می‌‌ خواهم ابراز کنم. برمن: منظور من بحث درباره این نکته نبود اگر چه من نیز با این امر موافقم که لایحه تند نتیجه بهتری به همراه خواهد داشت. بلکه منظور من درباره کارایی ILSA است. جوزف: آقای برمن متشکرم. درباره پیشنهاد روسیه باید گفت که روسیه در ابتدا برخی از مواردی که در پیشنهادهای خود ارایه کرده است را مطرح کرد. آنها این پیشنهاد را در ماه سپتامبر ارایه کردند و از آن زمان به بعد به دنبال توسعه این پیشنهادها هستند. تا آنجایی که من متوجه شده‌ام و روسها درباره مفاد آن با من صحبت کردند پیشنهاد روسیه این است که غنی‌سازی و فعالیت‌های وابسته به آن به صورت محدود در داخل خاک ایران انجام شود. به هر حال این پیشنهاد اجازه ادامه تبدیل را می دهد و اکنون که دارم با شما صحبت می‌کنم در اصفهان در جریان است. روسها حمایت کاملی از مقامات آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از خود نشان داده‌اند و در متن پیشنهاد آنها آمده است که ایران را متقاعد خواهند کرد که به پروتکل الحاقی بپیوندد. این امر به آژانس اجازه خواهد داد که تحقیقات خود را گسترش دهند. آنها ناامیدی خود را با نبود تمایل در ایران برای همکاری با آژانس اعلام داشته‌اند. به اعتقاد من روس‌ها از این که ایران به دستیابی به توان تسلیحاتی ادامه می‌دهد بسیار ناامید هستند و به نظر من آن چه که در جریان است برای مقامات روسی کاملا روشن است. در زمینه محدودیت زمانی، من به مورد خاصی برنخوردم که در آن محدودیت زمانی به همراه این پیشنهاد وجود داشته باشد. البته شایعاتی شنیده‌ام که به تازگی در اجلاس وین پخش شد و من اعتباری برای این شایعات قایل نیستم. به نظر من آقای ایوانف وزیر امور خارجه روسیه که وقتی که درباره این موضوع در واشنگتن صحبت می‌کرد این نکته را روشن کرد که پیشنهاد روسیه پیشنهاد جدیدی نیست و به ایران اجازه می‌دهد که فعالیت اندکی درباره تحقیق و توسعه در زمینه فعالیت‌های غنی‌سازی در خاک خود داشته باشد. درباره توانایی ایران و توانایی بومی این کشور احساس من این است که ایران دارای جامعه فنی توانمند و قدرتمندی دارد. ایران به منابع غنی‌ دسترسی دارد و این امر را می‌توان در سرمایه‌گذاری وسیع این کشور در نطنز و اصفهان و یا در کل برنامه هسته‌ای آن مشاهده کرد. احساس من این است که برخی موانع وجود دارند که دانشمندان ایرانی باید قبل از این در غنی‌سازی به توانایی دست پیدا کنند از آن موانع بگذرند. آنها هم اکنون در آبشار غنی ‌سازی فعالیت دارند. حرکت از سوی هر یک از سانتریفیوژ‌ها به سمت ایجاد یک آبشار سانتریفیوژی، اقدامی دشوار است. اما به نظر من دانشمندان ایرانی این توانایی را دارند که به مرور زمان به این مشکلات فائق آیند و تنها مسئله زمان در بین است. گمان نمی‌کنم که حس خوبی درباره مدت زمانی وجود داشته باشد که ایران تا چه زمانی می‌تواند خود در این فن‌آوری‌ها به توانایی برسد. البته نگرانی‌هایی درباره این امر وجود دارد که آنها راه میان‌‌بر در پیش گیرند. آنها می‌توانند مواد شکاف‌پذیر را از بازار سیاه به دست آورند. یا تخصص لازم را که میتواند به آنها توانایی توسعه توان غنی‌سازی بدهد، وارد کنند. به عنوان مثال عبدالقدیر خان این تخصص را در اختیار آنها قرار دهد. ما اعتقاد داریم که شبکه عبدالقدیر خان را منحل کرده‌‌ایم اما ممکن است پای افراد دیگری نیز در کار باشد. برنز همچنین با تکرار ادعای کهنه دولتمردان آمریکایی درباره آنچه دخالت ایران در امور عراق نامیده می شود، بار دیگر تلاش کرد در توجیه ناکامی های آمریکا در عراق، فرافکنی کند. با توضیح دوباره در این خصوص که در این گزارش تلاش شده است مسایل مطرح، آن گونه که بوده ؛با ادبیات خاص خود ؛‌ارائه شود،‌توجه شما را به بخش پایانی این جلسه استماع جلب می‌کنیم: برنز: با تشکر از آقای اسمیث بخاطر هدایت کار توسط ایشان در تمام این موضوعات. بگذارید یک به یک به این مسایل پاسخ گویم. من اعتقاد دارم که ایران نقش منفی در عراق بازی می‌کند. اول این که شواهدی وجود دارند و در شهادت‌نامه امروز خود به آن‌ها اشاره کرده‌ام که ایران فن‌آوری و ابزار‌های قوی منفجره در اختیار گروه‌های شیعه عراق قرار می‌دهد و این گروه‌هااز این فن‌آ وری علیه نیروهای انگلیسی در جنوب و همچنین علیه نیروهای آمریکایی استفاده کرده‌اند. ما نگران تحولات هستیم. البته مسئله جدیدی نیست و ما از ماه‌ها قبل از آن خبر داشتیم. خانم رایس و سفیر ما خلیل‌زاد درباره آن بطور علنی صحبت کرده‌اند و به همین دلیل درباره ان آشکارا سخن می‌رانیم. ما درباره این امر از طریق سفارت سوئیس که حفاظت از منافع ما را در تهران برعهده دارد، با دولت ایران تماس برقرار کرده‌ایم و به ایرانی‌ها گفته‌ایم این کارها قابل قبول نیست. به اعتقاد ما این پیام به گوش تهران رسیده‌ است. ما اعتقاد داریم که ایرانی‌ها تلاش دارند همچنان به نفوذ خود در عراق ادامه دهند. آنها این کار را به طرق مختلف انجام می‌دهند. گمان نمی‌کنم که آنها به فکر این باشند از نفوذ خود برای تشکیل دولت واحد شیعه، سنی و کرد استفاده کنند که در کنار هم در آرامش کار کنند. بلکه تلاش ایران این است که تنها با یک قشر یعنی جامعه شیعیان عراق تماس داشته باشد. به گمان ما آنها در استفاده از نفوذ خود برای کاهش خشونت‌های قومی در عراق هیچ استفاده‌ای نکردند. ما خبر خوبی درباره فعالیت‌هایی که ایران به عنوان یک دولت در عراق انجام داده است نداریم. از آنجایی که ما در ایران سفارتخانه نداریم و شهروندان اندکی از آمریکا در این کشور زندگی می‌کنند بنابر این تونایی ما در درک آنچه که در آنجا اتفاق می‌افتد اندک است ولی من دیگر سوالات شما را درباره ایران بررسی خواهم کرد و مراتب را به اطلاع شما خواهم رساند. هاید: آقای ایکرمان نوبت شما است. ایکرمان: من از رویکرد عاقلانه شهود درباره این مسایل و بسیاری از مسایل دیگر تشکر می‌کنم. از زمانی که پا در عراق گذاشتیم، نامی از رسیدگی به دو کشور دیگری که از آنها به عنوان محور شرارت نام برده‌ایم،‌ نشیده‌ایم. سوال اول درباره دکترین بوش است. مدتی است که درباره آن خبری به گوش نمی‌رسد. آیا همچنان مطرح است؟ شما می‌گویید که نمی‌توان به توافق هسته‌‌ای ادامه داد مگر آن که مسئله ایران حل شود. در این رابطه می‌خواهم درباره رابطه میان آن‌چه که ما به دنبال دسترسی به آن هستیم یعنی توقف برنامه هسته‌ای و آن چه که در هند مطرح است یعنی در اختیار قراردادن فن‌آوری هسته‌‌ای به این کشور سوالاتی از شما بکنم. این تنها تصور من نیست و بسیاری دیگر نیز این احساس را دارند که توافق ما با هند تلاش‌های ما را در رسیدگی به مسئله هسته‌ای ایران دشوار می‌کند. لطفا برای این کمیته روشن کنید چرا دولت این دو موضوع را دو مسئله جدا از هم می‌داند و دلیل این که توافق با هند تأثیری بر تلاش‌های ما بر ایران ندارد، چیست؟ در نهایت این که آیا دوستان ما در شورای امنیت که همگی جزو باشگاه هسته‌ای هستند نیز این دو مسئله را از هم جدا می‌دانند. جوزف: آقای اکرمان متشکرم. درباره سوال اول باید گفت که ما هیچ خیال باطلی درباره ماهیت نظام‌های ایران و کره‌شمالی نداریم. به نظر من اظهارات رئیس جمهور احمد‌نژاد درباره محو اسرائیل از صفحه روزگار و اظهارات وی درباره رد هولوکاست نشان‌دهنده ماهیت اصلی نظام ایران است. درباره دکترین آقای بوش که از معانی مختلفی از دیدگاه افراد مختلف برخوردار است درک من این است که دکترین بوش، راهبرد ملی آمریکا است که برای مقابله با تسلیحات کشتار جمعی تدوین کرده‌‌ایم. این نخستین رویکرد جامع ما در مقابله با طیف گسترده‌ای از تهدیدهایی است که تسلیحات کشتار جمعی به همراه خواهد داشت.این راهبرد سه اصل دارد. اول، جلوگیری است. دولت بوش تقاضاهای بسیاری برای صرف هزینه‌های توقف برنامه تسلیحات کشتار جمعی انجام داده است.برنامه‌هایی چون برنامه نان- لوگار (NUNN-LUGAR) برای این تدوین شده‌‌اند که کشورهایی چون کره‌شمالی و ایران نتوانند به آسانی به مواد هسته‌آی و فن‌آوری دست پیدا کنند. ما برنامه‌هایی تدوین کرده‌ایم که بودجه‌ای بین‌المللی از طریق همکاری جهانی هشت کشور پیشرفته دنیا برای این امر اختصاص دهیم این همکاری 7 میلیارد دلار به بودجه اختصاصی از منابع غیرآمریکایی را افزایش می‌دهد. دومین اصل این است که ما می‌دانیم همواره نمی‌توانیم از گسترش تسلیحات هسته‌‌ای جلوگیری کنیم. بنا بر این باید بتوانیم که از تهدید جلوگیری به عمل آوریم تا هم از خود دفاع کنیم ضمن این که بتوانیم از دوستان خود نیز دفاع کنیم. دوباره باید گفت که ما هدایت تدابیری را که در زمینه ابتکار امنیت گسترش هسته‌ای انجام می‌شود در دست داریم. و من قبلا درباره آن سخن گفتم و نتیجه این ابتکارات جلوگیری از گسترش است از جمله جلوگیری از فعالیت‌های عبدالقدیرخان در پاکستان بود. تصمیم لیبی برای دست برداشتن از برنامه تسلیحات هسته‌‌ای در این رابطه صورت گرفت. اصل سوم عبارت است از راهبرد... ایکرمان: آقای جوزف اگر ممکن است آقای برنز به بقیه سوالات پاسخ گویند. آیا ما آماده‌‌ایم هرکاری را که در عراق انجام دادیم درباره ایران و کره‌شمالی انجام دهیم؟ جوزف: رئیس جمهو