کارگردان: جیمز لانگ‌لی سال تولید: 2005سایت عملیات روانی – فیلم (عراق در آستان تجزیه) به کارگردانی جیمز لانگ در سه صحنه عراق پس از جنگ و تجزیه این کشور از سوی احزاب و اقوام مختلف را به تصویر می‌کشد. این فیلم زندگی مردم عادی عراق و افکار، عقاید، آرزوها و دغدغه‌های فکری آنها را به زیبایی نمایش می‌دهد. در بخش اول فیلم، بیننده با زندگی محمد هیثم، مکانیک یازده ساله عراقی آشنا می‌شود. محمد هیثم در منطقه شیخ عمر در بغداد زندگی می‌کند. او که پدر خود را در جنگ از دست داده است، محبت پدری را در قلب رییس خود می‌جوید و برای به دست آوردن محبت او با اشتیاق تن به کار می‌دهد. در چشمان محمد می‌توان به سادگی یاس و ناامیدی وی از تبعات جنگ عراق را که از سوی آمریکا آغاز شده است و همچنین اندوه بی‌پایان او از مناقشه بین شیعیان و سنی‌های عراقی را مشاهده کرد. در این بخش از فیلم گذشته ایده‌ال بغداد، خطرات زمان حال و آینده نامعلوم این شهر به خوبی نمایان است. در قسمت دوم فیلم بیننده با جنبش مذهبی - سیاسی شیعیان به رهبری مقتدی صدر و گسترش آن در ناصریه و شهر مقدس نجف آشنا می‌شود. در این بخش از فیلم جیمز لانگ‌لی به عملکرد سیاست‌های محلی عراق در راستای فعالیت‌های صدر می‌پردازد و نشان می‌دهد که وی چگونه با برپایی انتخابات طبق اصول مذهبی سعی در اجرای قوانین اسلامی دارد. در این بخش می‌بینیم همزمان با گسترش شورش و ناآرامی بین پیروان صدر که از سوی آمریکا طراحی شده است، هرگونه اعتدال و میانه‌روی از بین می‌رود. جیمز لانگ در بخش سوم فیلم به شورش کردهای عراق و درخواست آنها برای کسب استقلال می‌پردازد. بیننده از نگاه کارگران کوره آجرپزی و کسانی که در مزرعه ای واقع در اربیل زندگی می‌کنند، با وقایع مذکور آشنا می‌شود. مزرعه‌دار پیر در این صحنه درباره خانواده، ملت عراق و خداوند به تفکر و تفحص می‌پردازد و پسر نوجوان این مزرعه‌دار در حالی که از گوسفندان مراقبت می‌کند، آرزوی رفتن به مدرسه پزشکی را در سر می‌پروراند . این آرزو با خواسته مزرعه‌دار که میل دارد پسرش روحانی شود، در تضاد است. در این صحنه از فیلم، بیننده با عقاید مختلفی چون ناسیونالیسم، استقلال‌طلبی، سکولاریسم و عقاید مذهبی مواجه می‌شود. در واقع این بخش از فیلم سعی دارد ارتباط تنگاتنگ سیاست و مذهب را به نمایش بگذارد. با توجه به تحولات مهم و عمده‌ای که در منطقه استراتژیک خاورمیانه و کشورهایی نظیر افغانستان و عراق به وقوع پیوسته است، صبعاً بستر مناسب برای تولید محصولات سمعی، بصری و مکتوب در این خصوص، کاملاً مهیا است. اغلب سازندگان و تولیدکنندگان فیلم و کتب مرتبط با موضوعات روز جهان به نوعی نسبت به پیشینه، وقایع جاری و احتمالاً تبعات و رخدادهای آتی کشورهایی نظیر عراق مطالعه و تعمّق دارند و بخوبی نسبت به نقش مسببّان و عاملان این تحولات تحمیلی واقفند. فیلم (عراق در آستانه تجزیه) اگر چه در سکانس‌های متفاوت علاوه بر دل‌زدگی و آسیب‌های فردی و اجتماعی سعی دارد بخش‌هایی از این تبعات و ناهنجاری ها را به گردن عقاید مذهبی و چالش‌های سیاسی رایج در آن کشورها بیندازد اما در عین حال سکانس‌هایی که رویاهای یک جوان چوپان را به تصویر می‌کشد حاکی است که بانیان تحولات و جنگ‌های ویرانگر حادث شده در عراق صرفاً با هدف سیاسی و در جهت منافع ضعف بر این وقایع دامن زده‌اند و هیچگاه به حقوق فردی و اجتماعی مردم کشورهای جنگ‌زده و سرنوشتی که پس از جنگ در انتظار آنها است فکر نکرده‌اند. شعارهای به ظاهر دلنشین سردمداران اروپایی و غربی یا وعده‌های مرتبط با حقوق بشر و دموکراسی مدتها است که به یکی از حربه‌های متداول برای توجیه عملکرد غلط یا پوشانیدن تبعات وحشتناک اجتماعی و سیاسی ظهور کرده در عراق مبدل شده است. تصویرسازی‌ها یا روایت‌های بصری هر یک از کشورهایی که به نوعی قربانی سیاست‌های جاه‌طلبانه و مخرب آمریکا و ایادی‌اش شده‌اند، برای تعمیق بینش مخاطبین نسبت به ماهیت پلید غرب و سیاست‌گزارانش ابزار مفید و موثری هستند که از یکسو واقعیات را منعکس می‌کنند و از سوی دیگر نیز نشان می‌دهند که غرب و عناصر متحدش برای تحریف واقعیات تا چه حد از ابزار رسانه‌ای و تاثیرگذاری روانی استفاده می‌کنند.