روپرت کورنول سایت عملیات روانی – سال 2005 برای بوش سالی سرشار از ناملایمات بود و وی در این سال به خوبی فهمید که ضرب‌المثل «بار کج به منزل نمی‌رسد» در سیاست نیز مصداق دارد. وقوع رویدادهای غیر قابل پیش‌بینی مانند طوفان کاترینا، اشتباهات دولت و پارتی بازی بوش در منصوب کردن دوستان و هوادارانش در پست های مختلف بدون این که صلاحیت آن را داشته باشند، از جمله مشکلات اساسی دولت بوش در سال 2005 به شمار می‌رود. همینطور ستایش احمقانه او از عملکرد ضعیف رئیس سازمان مدیریت بحران بی‌شک معروف‌ترین اظهارنظر سال 2005 محسوب خواهد شد. تلاش مفتضحانه بوش برای نیمه خصوصی اعلام کردن تأمین اجتماعی که قرار بود در صدر فعالیت‌های دوره دوم ریاست جمهوری وی قرار گیرد، در عرض چهار ماه کاملاً به دست فراموشی سپرده شد. رسوایی دیگر دولت بوش، محکومیت و استعفای لوییس لیبی، مشاور دیک چنی در افشای فعالیت‌های مخفی سازمان سیا بود. اما جنگ عراق در گذشته، حال و آینده مهم‌ترین رسوایی دولت بوش به شمار می‌رود. مطمئناً آیندگان در بازنگری وقایع سال 2005 هرگز فراموش نخواهند کرد که آمریکا برای حمله به عراق، به دروغ خبر دستیابی صدام حسین به سلاح‌های کشتار جمعی را اشاعه داد و به تحریف اطلاعات پرداخت و به این ترتیب جنگی را برافروخت که به قیمت جان 2150 آمریکایی (تا به حال) تمام شده است. موقعیت عراق در گذشته و حال حاکی از این است که جنگی که به نام مبارزه با تروریسم در این کشور آغاز شد، در واقع باعث گسترش تروریسم گردید. در آینده نیز آشکار می‌شود که آمریکا با حمله به عراق قصد غلبه بر ایران، دشمن دیرینه خود را داشته است. تمام این عوامل باعث شد تا سال 2005، برای بوش سالی نامطلوب به حساب آید. یازده ماه پیش شرایط کاملاً متفاوت بود و بوش هنوز با توجه به کسب اکثریت آراء در دور دوم انتخابات و پیروزی بر جان کری، رقیب انتخاباتی خود، تا حدی محبوبیت داشت. او در آن زمان ادعا کرد که قصد دارد آزادی و دموکراسی را در سراسر جهان برقرار کند، اما با گذشت یک سال اوضاع چقدر فرق کرده است. میزان محبوبیت بوش در اوایل سال 2005 حدود 60 درصد بود که این میزان تا اواخر سال به 40 درصد تنزل پیدا کرد. دو سوم مردم آمریکا حمله به عراق را اشتباه محض قلمداد می‌کنند و این مساله باعث شده نفوذ بوش در کنگره کاهش یابد. اکثر جمهوریخواهان از بیم آنکه حمایت آنها از دولت بوش باعث شکستشان در انتخابات میان دوره‌ای سال 2006 کنگره شود، سعی دارند فاصله خودرا با دولت حفظ کنند. هر چند تمام روسای جمهوری که برای بار دوم به این سمت منصوب می‌شوند با مشکلات فراوانی روبرو هستند اما شکست بوش در دوره دوم ریاست جمهوری وی بسیار زود هنگام و به سرعت اتفاق افتاد. به رغم اینکه هنوز بیش از سه سال از دوره دوم ریاست جمهوری بوش باقی است، وی هم اکنون فردی بی‌کفایت و نالایق محسوب می‌شود. شواهد حاکی از آن است که شرایط برای وی همینگونه باقی خواهد ماند و امیدی به بهبود اوضاع نیست. هرچند تمام روسای جمهور در دنیایی خیالی و به دور از واقعیت به سر می‌برند، اما هیچ یک از آنها به اندازه جرج بوش از واقعیت فاصله نگرفتند. او حتا حاضر نیست اشتباهات خود و دولتش را بپذیرد. دیک چنی، معاون وی، حتی از بوش نیز منفورتر است در نیم قرن اخیر این اولین بار است که معاون رئیس جمهور برای انتخابات بعدی و جانشینی رییس جمهور فعلی، گزینه مناسبی به حساب نمی‌رود.این مساله باعث شده است تا رقبا همگی به فکر کاندیداتور در انتخابات بیافتند و به این ترتیب اعمال نفوذ کاخ سفید در جمهوریخواهان کنگره دیگر امکان پذیر نیست. برخی از مسائل نیز بر وفق مراد بوش پیش رفت. دموکرات‌ها دچار دو دستگی شده‌اند. گروهی از آنها خواستار خروج فوری و کامل سربازان آمریکایی از عراق هستند، در حالی که گروه دیگر معتقدند که خروج سربازان آمریکایی از عراق مشکلات بیشتری در پی خواهد داشت. آینده بوش و جایگاه وی در تاریخ را جنگ عراق تعیین خواهد کرد. بوش قسم خورده است قبل از خروج ازعراق به اهداف مورد نظر آمریکا دست یابد. اما با توجه به مسائل هسته‌ای ایران و سیاست‌های احتمالی آمریکا در قبال این مسأله، شاید سال 2006 حتی از سال گذشته نیز مخوف‌تر و نامطلوب‌تر باشد.