سایت عملیات روانی – سال 2005 در فلسطین با امیدهای فراوان آغاز شد و با جوّی از شک و تردید به پایان رسید. رژیم صهیونیستی پس از پنج سال به این نتیجه رسید که یاسر عرفات «شریک خوبی برای مصالحه نیست» و فلسطینیان محمود عباس را به ریاست دولت خود برگزیدند. عباس صراحتاً حامی صلحی عادلانه و پایدار با رژیم صهیونیستی بود و توافقنامه ای با گروه های مسلح فلسطین به امضا رساند که می توانست صلحی واقعی را به ارمغان ‌آورد. برای جامعه بین‌المللی و نیز فلسطینیان و صهیونیست‌ها این امر طلیعه پیشرفتی حقیقی در مناقشه دو طرف به حساب می‌آمد بخصوص هنگامی که با تصمیم آریل شارون برای عقب‌نشینی نیروها و تخلیه غزه همراه شد. اما این امیدها در حد سخن باقی ماند. مذاکرات عباس با گروه‌های مقاومت غزه در ماه ژانویه یا ملاقات او با شارون در شرم اشیخ در ماه فوریه نتوانست به خونریزی‌ها خاتمه دهد. بلکه با ادامه احداث دیوار حایل رژیم صهیونیستی در کرانه باختری، گروه جهاد اسلامی فلسطین دست به سه حمله انتحاری شهادت طلبانه در نمیه دوم سل 2005 زد؛ اما جنبش مقاومت حماس که طی پنج سال گذشته صدها صهیونیست را با حملات شهادت طلبانه اعضای خود به قتل رسانده بود، عزم خود را برای افزایش فعالیت سیاسی خود جزم کرد. دولت صهیونیستی اسراییل باردیگر سیاست قتل‌های هدفمند رهبران جنبش‌های فلسطینی را از سر گرفت و با انجام عملیات تروریستی دست به قتل فلسطینیان که اکثر آنان افراد غیر مسلح بی‌گناه بودند، زد. ارتش این رژیم حتا پس از عقب‌نشینی از غزه از حملات گسترده به این شهر و نیز کرانه باختری اجتناب نکرد. آنچه پس از عقب‌نشینی اسراییلی‌ها از غزه در ابهام باقی ماند، آن بود که این عقب‌نشینی چه پیامدها و تبعاتی در آینده خواهد داشت. در غزه صدها هزار نفر از فلسطینیان به خاطر آزادی این منطقه جشن گرفتند؛ اما این در حالی بود که بخش‌های وسیعی از نواحی ساحلی منطقه همچنان به روی آنها بسته باقی ماند و مذاکرات برای تسهیل دسترسی ساکنان این مناطق با جهان خارج و آزادی عبور کالا بسیار کند پیش می‌رفت. نگرانی‌های امنیتی رژیم صهیونیستی نه تنها مانع از بهبود وضعیت اقتصادی غزه شد بلکه مجموعه‌ای از آدم‌ربایی‌ها و درگیری‌های داخلی به عیان شدن ضعف دولت محمود عباس در برقراری نظم و قانون انجامید که موجب انصراف سرمایه‌گذاران از سرمایه‌گذاری در منطقه می‌شد. پاسگاه‌های کنترل عبور و مرور در کرانه باختری به همراه دیوار حایل، بخصوص که این دیوار بیت‌المقدس را محاصره می‌کرد و ارتباط کرانه باختری را با این شهر قطع می‌نمود، به تضعیف هر چه بیشتر حیات اقتصادی و اجتماعی فلسطینیان افزود. این نکته جای بحث دارد که آیا دستاوردهای امنیتی صهیونیست‌ها در منطقه ارزش افزایش خطر محرومیت اقتصادی مردم و نارضایتی شدید آنها را در بلندمدت داشته است یا خیر. در هر حال سال 2005 با آماده شدن فلسطینی‌ها برای انتخابات پارلمانی به پایان می‌رسد و وضعیت مبهم پیش از انتخابات، انجام هرگونه پیش‌بینی را دشوار می‌سازد.