سایت عملیات روانی – گزارش ذیل که از آرشیو امنیت ملی آمریکا اقتباس شده، مروری است بر فعالیت‌های دولت این کشور در زمینه تولید تسلیحات میکروبی و استفاده از انسان برای آزمایش تاثیرگذاری آنها. آرشیو امنیت ملی مؤسسه‌ای تحقیقاتی درباره مسایل بین‌المللی است و آرشیوی از اسنادی که دولت آمریکا از حالت محرمانه خارج کرده است در اختیار دارد. این مؤسسه در سال 1985 با همت تعدادی از روزنامه‌نگاران و دانشمندانی که اسنادی دولتی را به دست آورده بودند و در پی تشکیل منبعی جامع از اطلاعات مزبور بودند، تاسیس شد. آرشیو مؤسسه حاوی بیش از دو میلیون صفحه سند می‌باشد شامل: اسنادی درباره سوءاستفاده‌های دیک چنی، معاون رییس جمهور آمریکا در بخش انرژی، دلایل مخالفت رامسفلد و چنی با لایجه «دولت باز» سال 1974، اسناد سّری مربوط به روابط آمریکا و عراق و فعالیت‌های پنتاگون برای سانسور اخبار و وقایع زندان ابوقریب عراق. *************************** در سال 1931 دکتر کورنلیوس رودز، با حمایت مؤسسه تحقیقات پزشکی راکفلر، اقدام به تزریق سلول‌های سرطانی به انسان نمود. او بعداً تاسیسات تسلیحات میکروبی ارتش آمریکا را در یوتا، پاناما تاسیس کرد و به عضویت کمیسیون انرژی آمریکا درآمد. رودز در خلال فعالیت در این کمیسیون آزمایشات رادیواکتیو روی سربازان و بیماران بیمارستان‌های آمریکایی انجام داد. در سال 1932 تحقیقات روی بیماری سیفلیس آغاز شد. به دویست مرد سیاهپوست مبتلا به این بیماری گفته نشد که چنین بیماری دارندو درمان نیز نشدند. از این افراد به عنوان موش آزمایشگاهی استفاده شد تا روند پیشرفت و نشانه‌های بیماری مورد بررسی قرار گیرند. تمامی آنها از سیفلیس مردند و هیچگاه به خانواده‌هایشان گفته نشد که روی آنها آزمایش انجام شده بود. سال 1935 فاجعه پلاگر. پس از مرگ میلیون‌ها نفر در اثر بیماری پلاگر طی دو دهه، سازمان بهداشت عمومی آمریکا سرانجام تصمیم گرفت جلوی این بیماری را بگیرد. رییس این سازمان اعتراف کرد که بیش از بیست سال است می‌دانند که بیماری پلاگر در نتیجه کمبود نیاسین (یکی از انواع ویتامین B) ایجاد می‌شود اما به دلیل این که اغلب قربانیان آن فقرای سیاهپوست بوده‌اند، اقدامی برای پیشگیری از آن انجام نشده است. در سال 1940 چهارصد زندانی در شیکاگو را آلوده به بیماری مالاریا می‌کنند تا اثرات داروهای جدید علیه این بیماری روی این افراد مورد آزمایش قرار گیرد. پزشکان نازی بعدها در جلسات محاکمه خود در نورمبرگ برای دفاع از اعمال آدم‌سوزی‌هایشان به این آزمایشات استناد کردند. در سال 1942 سرویس تسلیحات شیمیایی ارتش شروع به آزمایش گاز خردل روی تقریباً چهارهزار نفر از نیروهای نظامی نمود. این آزمایشات تا سال 1945 ادامه یافت و روی اعضای «آدونتیست» که ترجیح می‌دادند به جای رفتن به میدان جنگ، همچون موش آزمایشگاهی مورد استفاده قرار گیرند، آزمایش شد. در سال 1943 آمریکا در واکنش به برنامه تسلیحات میکروبی ژاپن، تحقیقات روی این نوع جنگ‌افزار را در پایگاه فورت دتریک آغاز کرد. در سال 1944 نیروی دریایی آمریکا از نمونه‌های انسانی برای آزمایش ماسک و لباس‌های ضدگاز استفاده کرد. این افراد در یک اتاق گاز محبوس شدند و در معرض گاز خردل قرار گرفتند. در سال 1945 پروژه کلیپس آغاز شد. وزارت امور خارجه، سازمان اطلاعاتی ارتش و سیا اقدام به استخدام دانشمندان نازی کردند و در ازای کار روی پروژه‌های فوق سّری دولت آمریکا، وعده برخورداری از مصونیت و هویت مخفی به آنان داده شد. در همین سال «برنامه F» از سوی کمیسیون انرژی اتمی آمریکا به اجرا گذاشته شد. این برنامه طولانی‌ترین تحقیق درباره تاثیرات فلوراید بر سلامتی انسان بود که عنصر شیمیایی اصلی در تولید بمب اتمی محسوب می‌شود. فلوراید یکی از سمی‌ترین مواد شیمیایی شناخته شده است که موجب بروز اثرات زیانباری بر سیستم اعصاب مرکزی می‌شود اما بخش اعظم این اطلاعات به بهانه امنیت ملی پنهان نگه‌داشته شد زیرا بیم آن می‌رفت که شکایات قربانیان علیه این برنامه روند تولید بمب اتمی را مختل کند. در سال 1946 بیماران بیمارستان VAهمچون موش‌های آزمایشگاهی مورد آزمایش‌های پزشکی قرار گرفتند. به منظور رفع سوءظن‌ها دستور داده شده بود که هرگاه آزمایشات پزشکی در بیمارستان‌های ارتش انجام می‌شد در اسناد مربوطه کلمه «آزمایش» به «تحقیق» یا «معاینه» تبدیل شود. در سال 1947 سرهنگ کرک پاتریک از کمیسیون انرژی اتمی آمریکا سندی محرمانه صادر کرد که در آن از آغاز تزریق وریدی مواد رادیواکتیو به انسان توسط این سازمان خبر داده شده بود. در همین سال سی‌آی‌ای تحقیق روی LSD را به عنوان سلاحی بالقوه برای عملیات اطلاعاتی آغاز کرد. به افرادی که تحت این آزمایشات قرار گرفتند (چه نظامی و چه غیرنظامی) اطلاعی داده نشد. در سال 1950 وزارت دفاع آمریکا برنامه انفجارهای اتمی آزمایشی در مناطق کویری و بررسی تاثیرات آن بر ساکنان محلی اطراف را از لحاظ سلامتی و نرخ مرگ‌ومیر آغاز کرد. در همین سال نیروی دریایی به منظور بررسی آسیب‌پذیری شهرهای آمریکا در برابر حملات با تسلیحات میکروبی، اقدام به پخش ابری از باکتری بر فراز سانفرانسیسکو نمود. دستگاه‌های ردیابی در تمام شهر نصب شده بود تا میزان آلودگی نقاط مختلف شهر اندازه‌گیری شود. پس از این آزمایش در تعداد زیادی از مردم نشانه‌های بیماری ذات‌الریه مشاهده شد. در سال 1951 وزارت دفاع انجام آزمایشاتی را در فضای باز با استفاده از باکتری‌ها و ویروس‌های بیماری‌زا آغاز کرد. این آزمایشات تا سال 1969 ادامه یافت و احتمالاً ساکنان مناطق اطراف در معرض آن قرار گرفتند. در سال 1953 ارتش آمریکا ابری از گاز سولفید روی کادمیم را بر فراز شهرهای مریلند و ویرجینیا پراکند. هدف از این آزمایش بررسی نحوه انتشار موفقیت‌آمیز عوامل شیمیایی بود. در همین سال آزمایشات مشترک نیروی دریایی ارتش و سیا انجام شد که در آنها ده‌ها هزار نفر از مردم نیویورک و سانفرانسیسکو در معرض میکروب‌های سراتیا و گلوجی‌جی قرار گرفتند. همچنین سیا پروژه MKULTRA را آغاز کرد. این پروژه، برنامه‌ای یازده ساله بود که به منظور تولید و آزمایش داروها و عوامل میکروبی مورد استفاده برای کنترل فکر و اصلاح رفتار انسان انجام شد. در شش پروژه جانبی این برنامه، عوامل میکروبی روی افرادی که هیچ اطلاعی از آن نداشتند، آزمایش شد. در سال 1955 سی‌آی‌ای طی آزمایشی برای ارزیابی توانایی خود در آلوده کردن جمعیت به عوامل میکروبی، اقدام به انتشار نوعی باکتری که در زرادخانه جنگ‌افزارهای میکروبی ارتش تولید شده بود، در منطقه خلیچ تامپای فلوریدا نمود. در همین سال واحد عملیات شیمیایی ارتش به تحقیقات خود روی LSD و قابلیت استفاده از این نوع جنگ‌افزارها به عنوان عوامل ناتوان‌کننده ادامه دادند. بیش از یک‌هزار نفر از آمریکاییان در این تحقیق که تا سال 1958 ادامه پیدا کرد، مشارکت داشتند. در سال 1956 ارتش آمریکا اقدام به پخش پشه‌های آلوده به عامل بیماری تب زرد در سه شهر ایالت فلوریدا نمود. متعاقب هر آزمایش، ماموران ارتش به نام پرسنل درمانی اقدام به آزمایش و بررسی تاثیرات بیماری بر قربانیان می‌کردند. در سال 1958 روی 95 نفر داوطلب در آزمایشگاه‌های تسلیحات شیمیایی ارتش آزمایش تاثیر LSD بر هوش و ادراک افراد انجام گرفت. در سال 1960 معاونت اطلاعات ارتش آمریکا دستور انجام آزمایش LSD را در اروپا و خاور دور صادر کرد. آزمایشات در اروپا با نام پروژه «فرصت سوم» و در آسیا زیر عنوان «کلاه دربی» انجام شد. در سال 1965 سیا و وزارت دفاع پروژه MKSEARCH را آغاز کردند. این پروژه برنامه‌ای برای افزایش قابلیت تغییر دادن رفتارهای انسان با استفاده از داروهای روانگردان بود. در همین سال زندانیان زندان ایالتی هولمزبرگ فیلادلفیا در معرض دی اکسین قرار گرفتند، ماده شیمیایی بسیار سمی عامل نارنجی که در جنگ ویتنام مورد استفاده قرار گرفت. افراد مورد آزمایش بعداً برای بررسی نحوه پیشرفت سرطان حاصله مورد آزمایش قرار گرفتند که نشان می‌دهد عامل نارنجی ماده‌ای سرطان‌زا بوده است. در سال 1966 سی‌آی‌ای پروژه MKOFTEN را آغاز کرد. این پروژه برنامه‌ای برای آزمایش تاثیرات سم‌شناسی برخی داروها بر انسان و حیوانات بود. در همین سال ارتش اقدام به انتشار نوعی باکتری در سطح متروی شهر نیویورک کرد. با پخش باکتری‌ها از طریق سیستم تهویه تونل‌ها میلیون‌ها نفر در معرض آن قرار گرفتند. در سال 1967 سی‌آی‌ای و وزارت دفاع به دنبال پروژه MKULTRA پروژه MKNAOMI را به اجرا گذاشتند که هدف از آن حفظ، ذخیره و آزمایش جنگ‌افزارهای میکروبی و شیمیایی بود. در سال 1968 دکتر رابرت مک ماهان از وزارت دفاع خواستار ده میلیون دلار بودجه از مجلس آمریکا برای توسعه نوعی جنگ‌افزارهای میکروبی طی پنج تا ده سال شد که برای مقابله با آنها هیچ نوع ماده طبیعی ایمنی وجود نداشت. در سال 1970 بودجه لازم برای تولید عوامل میکروبی تامین شد. این پروژه که با نظارت سیا انجام می‌شد، توسط لشکر عملیات ویژه در فورت دتریک که سری‌ترین تاسیسات تسلیحات میکروبی ارتش بود، اجرا می‌شد. گمان می‌رود طی همین پروژه از فناوری مولکولی میکروبی برای تولید ویروس‌هایی شبیه ایدز استفاده شد. در همین سال آمریکا توسعه «تسلیحات نژادی» را شدت بخشید. هدف از ساخت این نوع تسلیحات هدف قرار دادن گزینشی و از بین بردن گروه‌های نژادی بود که به دلیل تفاوت‌های ژنتیک در برابر آن نوع تسلیحات حساس بودند. در سال 1975 بخش ویروس‌شناسی مرکز تحقیقات تسلیحات میکروبی فورت دتریک به مرکز تحقیقات سرطان فردریک تغییر نام داد و تحت نظارت مؤسسه سرطان ملی قرار گرفت. در همین مرکز بود که پروژه ویژه سرطان از سوی نیروی دریایی آمریکا راه‌اندازی شد که ظاهراً هدف از آن بررسی ویروس‌های سرطان‌زا بود. همچنین تولید ویروسی که در برابر آن هیچ سیستم ایمنی موثر نبود، در همین مرکز انجام شد که بعدها ویروسس لوکمیای سلول‌های T نام گرفت. در سال 1977 در جلسات سنای آمریکا طی قرائت گزارش تحقیقات علمی و درمانی آشکار شد که 239 منطقه مسکونی در خلال سال‌های 1949 تا 1969 آلوده به عوامل میکروبی بیماری‌زا شدند. بعضی از این مناطق عبارت بودند از سانفرانسیسکو، واشینگتن، پاناماسیتی، مینیاپولیس و سن‌لوییس. در سال 1978 آزمایش‌های تولید واکسن هپاتیت B در شهرهای نیویورک، لس‌آنجلس و سانفرانسیسکو از سوی مرکز کنترل بیماری‌ها آغاز شد. در آگهی‌های فراخوان از مردم بخصوص مردان همجنس باز دعوت به همکاری شده بود. در سال 1981 نخستین موارد ایدز در بین مردان همچنس باز نیویورک، لس‌آنجلس و سان‌فرانسیسکو گزارش شد که این حدس را به اذهان متبادر می‌کند که احتمالاً ویروس ایدز از طریق واکسن هپاتیت B وارد بدن مبتلایان شده بود. در سال 1985 به نوشته روزنامه ساینس ویروس‌های HTLV و ویسنا، نوعی ویروس کشنده گوسفندی، بسیار به یکدیگر شباهت داشتند که نشان می‌داد رابطه‌ای ژنتیکی بین آنها وجود دارد. در سال 1986 طبق اسناد آکادمی ملی علوم، ویروس‌های HIV و ویسنا بسیار شبیه یکدیگر بودند و کلیه ژن‌هایشان به جز تعدادی اندک کاملاً یکسان بود. در همین سال طی گزارش به کنگره آمریکا فاش شد که نسل فعلی تسلیحات میکروبی دولت شامل ویروس‌های اصلاح شده، سموم طبیعی و عواملی بود که از طریق مهندسی ژنتیک قابل تغییر و تبدیل به گونه‌های مقاوم و علاج‌ناپذیر با واکسن‌های فعلی بودند. در سال 1987 وزارت دفاع آمریکا اذعان نمود که به رغم ممنوعیت تحقیقات و توسعه عوامل میکروبی، همچنان به این تحقیقات در 127 مرکز و دانشگاه سطح کشور ادامه می‌دهد. در سال 1990 به بیش از 1500 نوزاد شش ماهه سیاهپوست و رنگین‌پوست در لس‌آنجلس نوعی واکسن آزمایشی سرخک که در آمریکا ممنوع بوده تزریق شد. بعدها مرکز کنترل بیماری‌ها اعتراف کرد که والدین نوزادان هیچگاه مطلع نشدند که واکسن تزریقی به کودکانشان آزمایشی و غیرمجاز بود. در سال 1994 دکتر گرث نیکلسون در مرکز تحقیقات سرطان هوستون با استفاده از روشی موسوم به «ردگیری ژن» دریافت که بسیاری از سربازان بازگشته از عملیات توفان صحرا آلوده به نوعی ناشناخته از میکروب میکوپلاسما هستند. میکوپلاسما در تولید تسلیحات میکروبی کاربرد دارد. 40 درصد از ساختار مولکولی این میکروب ناشناخته از پوشش پروتئینی HIV تشکیل شده بود که نشان می‌دهد میکروبی تولید شده توسط انسان است. در همین سال سناتور جان راکفلر با انتشار گزارشی فاش ساخت که وزارت دفاع به مدت حداقل پنجاه سال از صدها هزار نفر از نیروهای نظامی خود در آزمایش‌های مختلف و آلودگی عمدی به مواد خطرناک استفاده کرده است. این مواد شامل گاز خردل و اعصاب ، مواد رادیواکتیو یونیزه، مواد روانگردان و توهم‌زا می‌باشد. در سال 1995 دولت آمریکا اذعان کرد که به جنایتکاران جنگی و دانشمندان ژاپنی که تحقیقات پزشکی روی انسان انجام می‌دادند، در ازای دریافت اطلاعات در زمینه تسلیحات میکروبی، پیشنهاد دستمزد و مصونیت از پیگرد قضایی را داده است. در همین سال دکتر نیکلسون فاش ساخت که عوامل میکروبی مورد استفاده در جنگ خلیج فارس در هوستون تگزاس و فلوریدا ساخته شده و روی زندانیان مرکز اصلاح تگزاس آزمایش شده‌اند. در سال 1996 وزارت دفاع اذعان کرد سربازانی که در عملیات توفان صحرا شرکت داشتند در معرض عوامل شیمیایی قرار گرفته‌اند. در سال 1997 هشتاد و هشت نماینده کنگره آمریکا با امضای نامه‌ای خواستار انجام تحقیقات در زمینه استفاده از تسلیحات میکروبی و ارتباط آن با سندرم خلیج فارس شدند. شایان ذکر است دسترسی به اطلاعات مربوط به سال 1997 به بعد میسر نمی باشد.