سایت عملیات روانی_اسناد طبقه‌بندی شده دولت انگلیس که توسط یک روزنامه اسکاتلندی بررسی شده است، نشان می‌دهد لندن بصورت مخفی به دنبال برکناری دبیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی با ادعای آسان‌گیری در پرونده هسته‌ای ایران بوده است. طبق بررسی های این روزنامه اسکاتلندی، انگلیس تلاش کرده است فردی را که تلاش بین المللی برای متوقف کردن برنامه هسته‌ای ایران را رهبری می‌کرد، در زمانی که وی در میانه مذاکرات با تهران بود، از سمت خود برکنار کند.» این گزارش می‌افزاید: «اسناد طبقه بندی شده دولت انگلیس، جزئیات تلاش تونی بلر، نخست وزیر این کشور را برای جلوگیری از سومین دوره دبیرکلی محمد البرادعی، بر آژانس بین المللی انرژی اتمی با ادعای بی‌اعتمادی آمریکا به وی، نشان می‌دهد.» بر اساس این گزارش، تلاش مخفیانه انگلیس برای سرنگون کردن البرادعی، به دلیل افزایش حمایت‌های بین المللی از وی و نیز نبود رقیبی قابل توجه به جای وی، با شکست مواجه شد. این روزنامه با اشاره به رسیدن البرادعی به سومین دوره دبیرکلی این آژانس و نیز دریافت جایزه نوبل، می افزاید: «اما ایمیل‌های دولت انگلیس که به دست این روزنامه رسیده است، نشان می‌دهد دولت انگلیس به حمایت از وی نپرداخته بود.» بر اساس این گزارش دولت انگلیس هرگز حاضر نشد در ماه‌های آخر دوره دوم دبیرکلی محمد البرادعی، از وی برای دوره سوم حمایت کند و این دشمنی در اوایل سال گذشته میلادی زمانی به اوج خود رسید که اخباری مبنی بر کنترل تماس‌های تلفنی البرادعی با تهران توسط دولت بوش در آمریکا و با این ادعا که وی برخورد نرمی با ایران دارد، منتشر شد. این مسئله را می‌توان در خصومت میان واشنگتن و سلف البرادعی، هانس بلیکس، درباره جست و جوی نافرجام برای تسلیحات کشتار جمعی در عراق مشاهده کرد. البرادعی که آژانس تحت امرش یکی از ارگان‌های سازمان ملل است، سال‌ها درباره برنامه هسته‌ای ایران با دولت این کشور به مذاکره پرداخته است و لذا کشورهای عضو این آژانس به سرعت به نفع ماندن وی در دبیرکلی برای دوره سوم، رای مثبت دادند. اما دولت بلر همواره از حمایت البرادعی خودداری کرده و مدعی است 14 کشور بزرگ سازمان ملل نمی‌خواهند هیچ فردی بیش از دو دوره دبیرکلی آژانس را برعهده داشته باشد. اما منبعی در وزارت تجارت و صنایع انگلیس به این روزنامه گفته است دولت بلر هیچ اعتمادی به البرادعی نداشته و خواستار پیدا کردن جایگزینی برای وی است. وی گفت: «آنها از آمریکایی‌ها پیروی می‌کردند اما می‌توان گفت آنها به تواقف رسیده بودند که وی به اندازه کافی در برابر ایرانی‌ها سخت‌گیر نیست. آنها امیدوار بودند با آمدن فردی دیگر، آنها تا حد زیادی جلو بیفتند.»