سایت عملیات روانی_یک روزنامه‌نگار و محقق مشهور آمریکایی در مقاله‌ای تصریح کرده است که زندان گوانتانامو، لکه ننگی بر آبروی از دست رفته آمریکا به‌عنوان ابرقدرت رو به زوال است. مایک ویتنی در مقاله‌ای که در پایگاه اطلاع‌رسانی `اسمرکینگ چیمپ` به چاپ رساند، نوشته است: تنها نکته مثبت در مورد گوانتانامو این است که هیچ کس نیست که از آنچه بوش در آنجا مرتکب شده خبر نداشته باشد. به نوشته وی، بوش راه فرار از قانون را برای اردوگاه نازی خود پیدا کرده و حتی دادگاه عالی هم نمی‌تواند این محل را ببندد، این مساله به رامسفلد اجازه داده تا بازداشتگاه دائمی برای اهداف نومحافظه‌کاران بدون دادرسی و اتهام ایجاد کند. ویتنی تصریح دارد: همان طوری که نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد این زندان تنها به جذب نیروی بیشتر القاعده و تنفر از آمریکا در سراسر جهان منتهی شده است. این روزنامه‌نگار آمریکایی نوشته است در بعد داخلی نیز دولت بوش با تحمیل گوانتانامو به مردم آمریکا می‌خواهند به آنان نشان دهند که همه چیز عوض شده است. اصول رها شده، تعهد وجود ندارد و آزادی‌ها بی‌معنی شده و آمریکا دیگر بر اساس قانون حرکت نمی‌کند. وی افزوده است: بوش نشان داده که هیچ قرارداد و معاهده بین‌المللی را نمی‌پذیرد. زندانیان گونتانامو از ابتدایی‌ترین آزادی‌های اجتماعی محروم شده‌اند، آنها حتی نمی‌دانند چرا دستگیر شده‌اند. بوش می‌گوید که او قدرت مطلق تصمیم‌گیری در مورد جان افرادی است که او آنها را دشمن و تروریست می‌خواند. ویتنی تاکید دارد که بوش گفته است: `دیکتاتوری ایرادی ندارد در صورتی که من دیکتاتور باشم.` این روزنامه‌نگار آمریکایی تصریح کرده است: رهبر آمریکا نمی‌تواند تا هر وقت که بخواهد زندانیان را در بازداشت نگه دارد. و گوانتانامو ناقض همه اصول قانون اساسی آمریکا است. وی می‌نویسد: بوش، دیک چنی و رامسفلد اصلا آمریکایی نیستند، آنان حاکمان مستبد و ظالم هستند. به نوشته این روزنامه‌نگار آمریکایی، `پس از چهار سال زندانی، شکنجه و انزوا تعجبی نیست که سه زندانی خودکشی می‌کنند. خودکشی آنان اعتراض به سیستمی است که حداکثر عذاب را برای انسان‌ها ایجاد می‌کند. ویتنی نوشته است: گوانتانامو اردوگاه نازی بوش است و اکنون مالیاتی که آمریکایی‌ها پرداخت می‌کنند برای ارضای سادیسم پنتاگون استفاده می‌شود. این روزنامه‌نگار آمریکایی می‌نویسد: قربانیان برای حفظ عزت پایمال شده خود تنها راهی را که می‌دیدند، خودکشی بوده، انتخابی که نشان از عمق ناامیدی است. مرگ آنان باید به عنوان مقاومت علیه سیستم ناعادلانه و خشن آمریکا دیده شود. وی تاکید دارد: تنها دستاورد بوش و دولت او در شش سال گذشته، گسترش ناامیدی و بدبختی در بین مسلمانان بی‌گناه بوده است و مرگ این سه مسلمان، نظرها را بیشتر متوجه این ارودگاه نازی کرده است. ویتنی می‌نویسد: دولت بوش تا به حال انتقادات اتحادیه اروپا، سازمان ملل، صلیب سرخ جهانی، عفو بین‌الملل و بسیاری از سازمان‌های حقوق بشر را نادیده گرفته و شخص بوش همچنان از اعمالش دفاع می‌کند و احتمالا تا آخر دوره ریاست جمهوری خود هم از اتاق شکنجه‌اش دفاع خواهد کرد. این روزنامه‌نگار آمریکایی تصریح کرده است: گوانتانامو نمایانگر چهره آمریکا در دوران ریاست جمهوری بوش است و همین مساله باعث شده تا نظر جهانیان نسبت به قدرت اخلاقی آمریکا تغییر کند. به‌نوشته وی، `آمریکایی‌ها باید از این سه نفر تشکر کنند که جان خود را در راه مبارزه با بربریت و بدبینی بوش از دست داده‌اند. آنان ما را به روزی که بوش و همراهانش مجبور به پاسخگویی به جنایاتشان باشند، نزدیکتر کرده‌اند`.