سایت عملیات روانی_تروریسم دولتی همواره از راهبردهای رژیم صهیونیستی است که اغلب با سکوت محافل غرب به ویژه آمریکا روبرو شده است. اخیراً سرزمین های اشغالی در نوار غزه شاهد جنایت دیگری از ترور و کشتار مردم بی گناه این این سرزمین بود و این اقدام بدون شک تروریسم دولتی به شمار می رود و باید از سوی تمام طرفها مورد سرزنش قرار گیرد و همچنین تلاشی قاطع در عرصه بین الملل برای مقابله با چنین اقداماتی ضروری است. البته این نکته را باید عنوان داشت که رژیم صهیونیستی دولتی تروریستی است و اگر به خاستگاه ارتش این رژیم نگاهی کوتاه افکنده شود این مسئله عیان است که جوهره اصلی مزدوران این رژیم را گروههای تروریستی تشکیل می دهند که پیش از تاسیس این رژیم جنایتهای فراوانی را انجام داده اند. همچنین باید این نکته را پذیرفت که اگر این گروهها زمینه را آماده نمی کردند اسراییل هرگز در فلسطین شکل نمی گرفت . فاصله چندانی بین تشکیل اولین کنگره صهیونیسم جهانی توسط `تئودور هرتزل` در سال 1897 و متولد شدن اولین گروه تروریستی وجود ندارد. صهیونیسم جهانی با استفاده از این حربه درصدد تشکیل حکومت خود بود و در رسیدن به این هدف از همکاری با نازی ها و فاشیست ها نیز ابایی نداشت. گذشت تاریخ نشان می دهد صهیونیست ها با استفاده از تروریسم دولتی توانستند دولت خود را در سرزمین های اشغالی بنا کنند، و این رویکرد کماکان وجود دارد منتها در شکل و شمایلی دیگر و با چارچوب های رسمی تر که از آن به عنوان تروریسم دولتی تعبیر شده است. هرتزل بعد از پایان اولین کنگره جهانی صهیونیسم در شهر بال سوئیس چنین اظهار نظر کرد (که) : `من حکومت یهود را پی ریزی کردم.` به گزارش `مهر` شاید در آن موقع ابراز چنین عقیده ای و پذیرفتن آن بسیار مشکل بود ولی به تدریج روشن گشت که هرتزل در به ثمر رساندن عقاید خود پایداری داشته است، زیرا هنوز به اواخر قرن 19 نرسیده بودیم که یهودیان با شدت وحدت تمام توسعه طلبی های خود را با استفاده از اهرمهای فشار متعددی آغاز کردند. امروزه ارتش رژیم صهیونیستی که خاستگاه واقعی آن در گروه های تروریسم صهیونیستی از جمله ایرگون، اشترن، پالماخ ، هاگانا ، و بتار است و بسیاری از سران فعلی این رژیم رهبران پیشین این گروه ها بودند با توسل به ایدئولوژی کور `قبالایی` در صدد پاکسازی قومی است و این ایدئولوژی نه تنها حمله به مردان و گروه های مبارز مسلح را بلکه حمله به گروههای غیر نظامی را که حتی در موقعیتی غیر نظامی و در مکانی به تفرج و گردش مشغول هستند تجویز می کند. جنایات اخیر اسرائیل در غزه همچنان با سکوت معنا دار آمریکا و کاخ سفید روبروست و این مسئله امروزه تبدیل به یک عرف سیاسی و دیپلماتیک در کاخ سفید شده است که در قبال بزرگترین جنایات اسرائیل جمله `ما از دوطرف خواستار خویشتن داری هستیم` را تکرار کنند. `اسراییل شاهاک` یکی از یهودیان سرشناس اسرائیل و ضد صهیونیسم درباره خشونت در اسرائیل ، در مقاله ای نوشت: `ما اینک شاهدیم که چگونه اعتقادات به اصطلاح حقوق بشر در میان آمریکائی ها به پوچی گراییده و باعث شده همگی در مقابل مسئله نژادپرستی یهود در اسراییل مهر سکوت بر لب بزنند… تا امروز به ندرت می توان سازمان یا تشکیلاتی را در آمریکا یافت که حتی یک کلمه در مورد بی رحمی و شرارتهای ناشی از `نژادپرستی یهود` در اسراییل به زبان آورده باشد، در حالی که بعضی از این تشکیلات گهگاه راجع به لزوم `حل مشکل فلسطین` یکی دو کلمه گفته اند، ولی معلوم نیست چرا از بیان اصل مطلب پرهیز دارند…` این روند- استفاده از خشونت در رسیدن به هدف- با گذشت زمان نه تنها کندتر و کمرنگ نشده بلکه بر دامنه آن نیز افزوده شده است. اسرائیل هدف جنایات خود را دفاع از یهودیان عنوان می کند ولی در واقع هدف آنها چیزی جز دستیابی به اهداف و مقاصد خود نیست که این امر تنها با استفاده از تروریسم دولتی میسر می شود.