سایت عملیات روانی _واشنگتن به اجبار باید واقعیت ایران هسته‌ای را بپذیرد و رویکرد آمریکا به تعلیق غنی‌سازی اورانیوم به عنوان پیش شرط آغاز مذاکرات با ایران باید تغییر کند. آن چه مهم است این است که به نظر می‌رسد در شرایط فعلی تقریباً همه طرف‌ها به راه حل مذاکره به صورت امری ضروری و قطعی نگاه می‌کنند. همه طرف‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که بایستی سطحی از رویکرد مسالمت‌جویانه را به عنوان پیش‌فرض اصلی ورود خود به مذاکرات قبول کنند. آن‌ها پیش از این مرحله شرایط خود را بیان کرده‌اند و در این خصوص، ایران تاکید کرده که موضوع حقوق هسته‌ای خود را برابر معاهده عدم اشاعه، اسناسنامه آژانس و قرارداد پادمان جامع غیر قابل مذاکره می‌داند. ایران اعلام کرده که حاضر به پذیرفتن پیش‌شرط برای ادامه گفت‌وگو در مذاکرات نیست و موکداً خاطرنشان کرده که حاضر به تعلیق یا توقف ولو به طور موقتی و داوطلبانه فعالیت‌های هسته‌ای خود نمی‌باشد. در این مذاکرات، یکی از طرف‌های محوری، ایالات متحده است که این بار مباشرتاً و نه غیرمستقیم وارد گردونه گفت‌وگو شده است. به این معنا که سولانا نظرات همه 6 کشور را به ایران آورده و کماکان به نظر می‌رسد ایالات متحده به موضوع تعلیق نیم‌نگاهی دارد که این مسئله باید حل شود. نکته‌ای که باید در کنار قاطعیت ایران در عدم پذیرش تعلیق مورد توجه قرار گیرد، این است که مواضع کشورهای غربی با مواضع کشورهای مستقلی چون روسیه و چین به هم نزدیک شده است. این در شرایطی است که ایران و کشورهای مستقل کماکان بر مواضع پیشین خود استوار مانده‌اند و این انعطاف تا به حال از سوی غرب و به خصوص ایالات متحده به‌وقوع پیوسته است. در واقع، این گروه غربی بوده که خود را به گروه مستقل نزدیک‌تر کرده و در این میان نقش کشورهای عدم تعهد و پررنگ‌تر از آن‌ها، نقش آلمان قابل اعتناست. در چنین شرایطی اگر طرف‌ها به مذاکره بدون پیش شرط ایمان و اعتقاد داشته باشند، می‌توان امیدوار بود به یک راه حال مناسب برسند، اما اگر هر طرفی در همین مدت زمانی که پیشنهادها به ایران تسلیم شده، از موضع مذاکره‌طلبی خود عدول کند، معلوم می‌شود آن طرف موضوع مذاکره را به صورت تاکتیکی بیان کرده است. بنابراین این که کدام طرف بر موضوع مذاکره پایداری و ایستادگی خواهد داشت، نشانگر این است که چقدر موضوع مذاکره را اصولی نگاه می‌کند.