سایت عملیات روانی – به نظر می‌رسد امپریالیسم غرب در خاورمیانه که زمانی مهم‌ترین هدف سیاست‌های سلطه‌طلبانه آن بود، در حال فروپاشی است. شاید هیچ منطقه‌ای در جهان به اندازه خاورمیانه مورد هجوم سیاسی، اقتصادی و فرهنگی غرب قرار نگرفته باشد و مناقشات و ناآرامی‌های کنونی این منطقه تنها در سیاست‌های امپریالیستی آمریکا و کشورهای بزرگ اروپایی ریشه دارد. تنها افرادی بی‌توجه می‌توانند نقش امپریالیسم غرب به رهبری آمریکا را در ناآرامی‌ها و اغتشاشات خاورمیانه که مهد تمدن‌های بزرگ جهان است، نادیده بگیرند. در واقع دلیل اصلی این حقیقت که اکنون خاورمیانه در رده ناآرام‌ترین مناطق جهان قرار گرفته، حرص و طمع نخبگان سیاسی، نظامی، علمی کشورهای غربی برای دستیابی به منابع غنی خاورمیانه و نیز تشنگی سیری ناپذیر آنها برای دستیابی به قدرت سیاسی و کشورگشایی است. درک دیدگاه امپریالیستی غرب چندان دشوار نیست. وسعت اراضی خاورمیانه و منابع غنی آن طعمه خوبی برای فرو نشاندن عطش توسعه‌طلبی و قدرت‌طلبی امپریالیست غرب می‌باشد. با توجه به پتانسیل‌های خاورمیانه می‌توان فهمید چرا رژیم صهیونیستی علاوه بر اشغال اراضی مردم فلسطین حتا هویت آنها را نیز منکر می‌شود و یا در بهترین حالت، آنها را در رتبه دوم و در جایگاهی پایین‌تر از یهودی‌ها قرار می‌دهد. بر اساس همین تمایلات امپریالیستی است که امپریالیسم غرب، سرخ‌پوستان آمریکا را موجوداتی غیرمتمدن، ساکنان آمریکای مرکزی را افرادی وحشی و بومیان استرالیا را سگ‌های وحشی می‌نامد. تمامی اشغالگران اراضی فلسطینی‌ها، سرخپوستان، مردم آمریکا مرکزی و بومیان استرالیا دارای یک نقطه نظر مشترک هستند. طمع بی‌پایان آنها برای اشغال اراضی و نفرت آنها از بومیان محلی، مهم‌ترین نقطه اشتراک آنهاست. اما چرا اکنون تبعات منفی امپریالیسم غرب در خاورمیانه، بیش از گذشته نمود پیدا کرده و این امپریالیسم را با شکست مواجه ساخته است؟ در پاسخ به این سؤال می‌توان گفت قدرت‌های غربی و در رأس آنها آمریکا درس‌هایی را که تاریخ به آنها آموخته از یاد برده‌اند و نمی‌خواهند بپذیرند که دنیا در حال تغییر است. آنها نمی‌خواهند بپذیرند که امپریالیسم دیگر همانند گذشته دارای قدرت نیست و در حال فروپاشی است. علیرغم اسناد و شواهد روشن مبنی بر شکست امپریالیسم در خاورمیانه، قدرت‌های غرب همچنان مدعی هستند که در عراق پیروز شده‌اند. آنها هنوز امیدوارند که بتوانند مردم فلسطین را به زانو در آورند. آنها به اشتباه می‌پندارند که کشور قدرتمندی چون ایران با کوچکترین تهدید قدرت‌های امپریالیستی غرب به زانو درمی‌آید. آنها هنوز می‌پندارند مردم کشورهای عربی با آغوش باز به نیروهای اشغالگر خوش آمد خواهند گفت. اما آنها باید بدانند که از این پس مردم خاورمیانه نه تنها خیالات خام غرب را به واقعیت تبدیل نخواهند کرد، بلکه با تمام قوا در مقابل سیاست امپریالیستی و تبعیض نژادی آنها ایستادگی خواهند کرد. ساده لوحی و پندارهای خام آمریکا در مورد عراق و ایران باعث شده تا دولت آمریکا اکنون با تبعات منفی حماقت‌های خود روبرو شود و در گرداب این حماقت‌ها گرفتار آید. مردم آمریکا پس از حملات 11 سپتامبر به راحتی فریب دروغ‌های دولت خیالپرداز خود را خوردند و با ساده لوحی تمام پذیرفتند که حملات 11 سپتامبر از سوی کشورهای خاورمیانه طراحی شده‌اند. با تکیه بر همین عوامفریبی، پنتاگون با دو کشور خاورمیانه (افغانستان و عراق) وارد جنگ شد، جنگ‌هایی که تنها بر پایه دروغ بنا شده بودند. اکنون نومحافظه کاران آمریکا که خود را از ورطه عراق خلاص کرده‌اند به فکر حماقتی دیگر افتاده و خیال خام حمله به ایران را در سر می‌پرورانند، بدون این که به تجربیاتی که تاریخ به آنها آموخته، توجهی داشته باشد. آیا این که آمریکا باید پیش از آغاز جنگی دیگر، تبعات عراق را مورد بررسی قرار دهد، توقع نابجایی است؟ آمریکا نباید بار دیگر با سیاست‌های نودیوانگان خود را در مخمصه‌ای جدی‌تر از جنگ عراق گرفتار کند. شاید آمریکا، انگلیس و دیگر دولت‌های غربی بخواهند همچنان خیالات خام و بیهوده خود را ادامه دهند، اما خاورمیانه دیگر همانند گذشته تسلیم امپریالیسم غرب نخواهد شد. هم اکنون مردم خاورمیانه با تمام توان خود در قبال تجاوزها و سلطه‌طلبی‌های امپریالیسم غرب ایستاده و آماده دفاع از خود هستند. دیگر خاورمیانه تحمل خشونت و آشوب را ندارد و امپریالیسم غرب باید این واقعیت را بپذیرد. امپریالیسم غرب باید قدرت در حال رشد خاورمیانه را بپذیرد. امپریالیسم غرب باید ایده قدیمی رژیم صهیونیستی مبنی بر این که عرب ها تنها زبان زور را می‌فهمند، فراموش کند. اگر آمریکا مایل است خود را از سرنوشت شومی که در خاورمیانه گرفتار آن است، نجات دهد باید در روابط خود با کشورهای این منطقه تجدید نظر کند. آمریکا باید در خاورمیانه دیپلماسی را جایگزین خشونت و ستیزه‌جویی، مذاکره را جایگزین تهدید و ارعاب و همکاری را جایگزین سیاست‌های یکجانبه‌ی کند. در غیر این صورت خاورمیانه با سیاست‌های امپریالیستی غرب و کلیشه‌های پوچ و بی‌اساس آن به مبارزه بر خواهد خواست. رمضی بارود