سایت عملیات روانی _گریک پلست, روزنامه نگار مشهور آمریکایی که به دلیل مقالات افشاگرانه اش اجازه فعالیت در آمریکا را از او سلب کرده اند، در مقاله ای تصریح کرده که دولت بوش، دولت تبهکاران و مجرم است و این مساله شوخی نیست. وی در این مقاله که روز چهارشنبه در برخی پایگاههای اطلاع رسانی آمریکا منتشر شد، با مرور اعترافات لوئیس اسکوتر لیبی در خصوص چگونگی افشای نام جاسوس ارشد آمریکا نوشت: متاسفانه رسانه ها طبق معمول در پرداختن به این مساله، به بیراهه می روند. این روزنامه نگار آمریکایی می نویسد: آقای لیبی, رییس دفتر دیک چنی, معاون رییس جمهوری آمریکا، پس از گذشت ماهها سرانجام سکوت خود را شکست و نام ,آقابزرگ, را که دستور داده بود هویت مامور مخفی سیا یعنی خانم والری پلیم, فاش شود، آشکار کرد. پلست که هم اکنون ناچار شده با رسانه های انگلیسی کار کند و برنده یکی از جوایز معتبر شبکه خبری بی بی سی است، تصریح می کند: آقا بزرگ, کسی جز شخص جرج بوش رییس جمهوری آمریکا نبود که با همدستی معاونش، این توطئه را چیده بود. همسر خانم پلیم سفیر آمریکا در نیجر بود.پیش از حمله سربازان آمریکایی به عراق، دولت بوش مدعی شده بود که بغداد میله های اورانیوم را از نیجر وارد کرده و این را به عنوان سندی برای حمله به عراق قرارداد. سفیر واشنگتن در نیجر با درک موضوع که این مطالب، ادعایی دروغین است به مخالفت با حمله آمریکا به عراق برخاست و در نتیجه بوش برای وادار کردن او به سکوت، با همدستی معاونش در این توطئه سهیم شد. این روزنامه نگار مشهور آمریکایی نوشته است: هم اکنون کارشناسان سرگرم بررسی هستند تا مشخص کنند آیا رئیس جمهوری که بیماری جنگ کردن دارد، حق قانونی داشته تا اطلاعات امنیتی و سری کشور را لو بدهد. وی تصریح می کند که البته این بحث جعلی است تا شما را از اصل مطلب دور کنند چرا که حتی اگر قبول کنیم که فاش کردن هویت والری پلیم جرم نیست، باید بدانیم که آنها جرم بزرگتری را مرتکب شده اند. پلست در توضیح این جرم بزرگتر، تاکید می کند: بوش و چنی اطلاعات حیاتی را از بازپرسان مخفی کردند و این مساله منجر به یک سلسله تحقیقات گسترده برای شناسایی عامل افشاکننده نام مامور اطلاعاتی شد که میلیونها دلار هزینه داشت. بوش پس از افشای هویت جاسوس آمریکایی دستور داده بود تا ماموران تحقیقات گسترده ای را برای یافتن افشاکننده این اطلاعات سری آغاز کنند و حتی خبرنگاری که این اطلاعات را منتشر کرده بود، بخاطر تمرد از معرفی نام آقای لیبی به عنوان افشاکننده ظاهری اطلاعات سری، سه ماه راهی زندان شد و او پس از افشای نام لیبی در نهایت از زندان آزاد شد. این روزنامه نگار آمریکایی می نویسد: این اقدام بوش و چنی، درست مثل این است که کسی بدون دلیل به اداره پلیس یا آتش نشانی خبر دهد و آنها را سر کار بگذارد، در آمریکا این یک جرم است. وی تصریح می کند: البته اقدام بوش و چنی به مراتب بدتر از این مثال است. فراموش نکنیم که جودیت میلر هم بی جهت به زندان رفته است. پلست می نویسد: اگر قدری فکر کنیم به این نتیجه می رسیم، در حالی که میلر در زندان بود بوش و چنی به بقیه می خندیدند. ماموران اف بی آی نیز با هجوم به اتاقهای خبر روزنامه ها و بویژه نیویورک تایمز، خبرنگاران را با ترس و رعب مواجه می کردند. این روزنامه نگار آمریکایی تاکید می کند: همه اینها در حالی بود که بوش یا همان آقابزرگ, به بازی مسخره دیک چنی کمک کرده بود.