سایت عملیات روانی- یک تحلیلگر آمریکایی معتقد است که این کشور دچار آشفتگی در استفاده سیاستمداران از اطلاعات دستگاه های جاسوسی شده است. پل پیلار عضو هیات علمی برنامه مطالعات امنیتی در دانشگاه جورج واشنگتن، مقاله خود را در این زمینه در شماره جدید نشریه مسایل خارجی انگلیس منتشر کرده است. پیلار در گذشته مدت ها عضو سیا (سازمان جاسوسی آمریکا) بود و از سال ۲۰۰۰تا ۲۰۰۵نیز در آژانس امنیت ملی آمریکا به عنوان افسر مسوول امور خاور نزدیک و جنوب آسیا فعالیت داشته است. وی در مقاله خود نوشت: مهمترین مساله در زمینه فعالیت های امنیتی جاسوسی در آمریکا در زمان حاضر آن است که ارتباط میان نهادهای جاسوسی و امنیتی و تصمیم گیران سیاسی درهم فروریخته و آسیب دیده است. پیلار افزود: این مساله در دوران پس از جنگ عراق روشن شد که سیاستمداران در تصمیم های خود به تحلیل های امنیتی که به وسیله سازمان های اطلاعاتی فراهم آمده بود اعتماد نمی کردند و از اطلاعات ارایه شده به نحوی که می خواستند سوء استفاده می کردند. بر اساس این مقاله، سیاستمداران آمریکایی از اطلاعات جاسوسی در خدمت تصمیم هایی که از قبل اتخاذ کرده بودند و قصد توجیه آنها را داشتند، بهره برده اند. پیلار معتقد است که سازمان های اطلاعاتی آمریکا نیز دچار سیاسی کاری شده اند. به گفته پیلار، در دوره قبل ازجنگ عراق دولت جورج بوش داده های اطلاعاتی را دستکاری و از آنها برای توجیه شروع جنگ استفاده کرد. در این مقاله آمده است: پس از آن نیز دولت بوش مدعی شد که در این برداشت که عراق مجهز به سلاح های کشتار جمعی بوده تنها نبوده و نهادهای دیگر نیز چنین استنباطی داشته اند. پیلار در مقاله خود نوشت: هرچند این نکته درباره دولت کلینتون و کنگره آمریکا نیز صادق بود و بسیاری از دولت های دیگر غربی نیز از این روش پیروی کردند، اما مجموعه های دیگر بر این باور بودند که رویه هایی که در مورد عراق در پیش گرفته شده صحیح است و تحریم ها، در حال تولید نتایج مطلوب هستند اما دولت بوش بنا بر اهداف دیگری که در نظر داشت، رویکرد دیگری را در پیش گرفت. به ادعای پیلار، اگر قرار بود از تحلیل های مجموعه نهادهای امنیتی آمریکا سیاستی برای مواجهه با عراق استنباط شود، این سیاست قطعا مخالف با گزینه جنگ بود و یا این هشدار مطرح می شد که اگر قرار است جنگی شروع شود آمریکا باید بداند که نتایج آن بسیار پیچیده و آشفته خواهد بود. تحلیلگر آمریکایی ادامه داد: نکته شگفت انگیز آن است که این تحلیل ها نقش بسیار اندکی در تصمیم های دولت بوش ایفا کرد. پیلار در ادامه مقاله خود شیوه هایی را برای بهبود روابط میان نهادهای اطلاعاتی-امنیتی و دولت پیشنهاد کرده است. به نوشته وی، با توجه به اهمیت وظیفه ای که نهادهای اطلاعاتی دارند نادیده گرفتن نقش آنها می تواند نتایج نامطلوبی به بار آورد و در عین حال خود این نهادها نیز باید همواره در معرض تصحیح و بهبود قرار گیرند. نویسنده معتقد است که یکی از گام های موثر در این زمینه آن است که در آمریکا به تقلید از انگلیس ارزیابی های صریح تری از نقش سرویس های امنیتی و نهادهای تصمیم گیری دولتی به عمل آورد و برای این منظور کمیسیون های تخصصی در عرصه عمومی به انجام تحقیق و تفحص بپردازند. به اعتقاد پیلار، نهاد قوه قضائیه مکانیزم مناسبی برای نظارت بر روابط میان دولت و نهادهای امنیتی-اطلاعاتی است و اعضای کنگره و سنا و کمیسیون های این دو نهاد نیز در این زمینه می توانند نقش مهمی ایفا کنند. تحلیلگر آمریکایی افزود: گام دیگر تجدید ساختار اداره زیر نظر مدیر نهاد امنیت ملی است. نهادهای امنیتی باید جایگاه مناسبی از حیث اطلاع رسانی و ارتباط با قوه مجریه داشته باشند. به اعتقاد وی، اگر چه محل سازمانی این نهادها همچنان باید در قوه مجریه باقی بماند اما باید استقلال عمل بیشتری به آنها اعطا و در عین حال نظارت بر آنها تقویت شود. وی افزود: یک مدل مناسب در این زمینه نهاد بانک مرکزی است که از استقلال نسبی برخوردار است و تصمیم های سیاسی در فعالیت های آن تاثیر نمی گذارد. به اعتقاد پیلار، این رویه تا اندازه ای از سیاسی کاری و سیاسی شدن نهادهای امنیتی -اطلاعاتی جلوگیری می کند. وی ادامه داد، پاسخگو بودن در برابر افکار عمومی نیز شیوه مهم دیگری است که به این منظور کمک می کند. تحلیلگر آمریکایی تصریح کرد: اگر کنگره و مردم در اصلاح ساختار این نهادها جدی هستند باید ترتیبی اتخاذ کنند تا تصمیم ها در حوزه سیاست خارجی این کشور از اعتبار برخوردار شود و از داده های اطلاعاتی و بهانه امنیت ملی برای توجیه سیاست خارجی سوء استفاده نشود.