سایت عملیات روانی _فصلنامه راسی ارگان قدیمی ترین نهاد مولد اندیشه در انگلیس به نام موسسه نیروهای مسلح سلطنتی متحده برای مطالعات درباره دفاع و امنیت در در مقاله ای به تحلیل شرایطی پرداخته که پس از جنگ عراق پیش روی نیروهای مسلح آمریکا قرار دارد. الیوت کوهن نویسنده این مقاله که استاد مطالعات راهبردی در مدرسه عالی مطالعات پیشرفته بین المللی در دانشگاه جان هاپکینز است، تحلیل خود را مبتنی بر گمانه زنی می داند که محصول دانش دست اول وی از موقعیت نیروهای مسلح آمریکا و آشنایی با بسیاری از افسران ارشد در این نیروها و نیز بازدید از عراق است. در این مقاله به دو موضوع که مورد توجه رسانه ها و نیز جامعه بین الملل بوده اما از دیدگاه نویسنده ربطی به مساله مورد بررسی ندارد یعنی نتایج مادی یا اقتصادی جنگ و بخصوص پیامدهای آن برای نیروهای مسلح آمریکا و این نکته که آیا جنگ عراق کمر ارتش آمریکا را خواهد شکست یا نه، پرداخته نشده است. از نظر نویسنده، بودجه نظامی آمریکا در قیاس با همه کشورهای دیگر چنان بزرگ است که به واشنگتن اجازه می دهد به آسانی از شمار تعدادی از دست اندازها و چاله ها عبور کند. دیگر آنکه نیروهای مسلح و ارتشها معمولا دچار پدیده شکستگی کمر نمی شوند مگر آنکه با بحرانی در ابعاد بسیار بزرگ مواجه شوند و چنین امری به ادعای نویسنده در عراق برای ارتش آمریکا روی نخواهد داد. نویسنده اذعان دارد که تاکنون فشار زیادی به نظامیان آمریکا وارد آمده از جمله آنکه آمار طلاق در میان آنان افزایش یافته (هرچند که سرعت این روند در سال گذشته تثبیت شده) و در عین حال با افزایش شمار کسانی که به ارتش و نیروهای مسلح می پیوندند، از کیفیت نیروها تا اندازه ای کاسته شده است. همچنین ناراحتی های روانی و جسمانی ناشی از عوارض جنگ و فشارهای عصبی حاصل از آن در بین نیروهای آمریکایی حاضر در عراق افزایش یافته است. کوهن افزود: در پی حمله به عراق شمار افسرانی که به درجات بالاتر از سرگردی و سرهنگ دومی ارتقا درجه پیدا کرده اند و نیز سربازانی که با ضریب هوش پایین تر از حد متوسط استخدام شده اند، بالا رفته است. با این حال به ادعای نویسنده، در یک مقیاس گسترده تر تصویر مثبتی پدیدار شده است. کافی است ماجرای ویتنام و تبعات پس از آن و روایت هایی همانند روایت های مربوط به اعتیاد به مواد مخدر، افسردگی روحی شدید، خشونتهای روحی، ارعاب و فشار از سوی مسوولان ارتش و نظایر آن که سربازان در دوران جنگ بازگو می کردند را به یاد آوریم. وی افزود: هیچ یک از این قبیل روایت ها توسط نظامیانی که از جنگ عراق بازگشته اند، بازگو نمی شود. وب لاگهای ارتشیان بازگشته از جنگ عراق بازگوکننده سیری از روحیات و ذهنیات این افراد است اما در هیچ یک احساس نوعی فساد و تباهی و سقوط و بی هدفی از آن نوع که در جنگ ویتنام به چشم می خورد، مشاهده نمی شود. نویسنده همچنین مدعی است گزارشهایی که از دوستان نظامی خود دریافت داشته همگی از نوعی خوش بینی معتدل درباره اوضاع حکایت دارد. هیچ کدام این نکته را انکار نمی کنند که جنگ عراق طولانی و طاقت فرسا خواهد بود، اما اعتقاد بر این است که ارتش عراق به تدریج در حال قوت گرفتن بوده و میزان موفقیت آمریکا در مقابله با شورشیان در کنار ارتش عراق در حال افزایش است و برخی از بخشهای جامعه عراق نیز به تدریج کمتر از ابزار خشونت استفاده می کنند و اینها همه نشانه های پیشرفت می باشد. به اعتقاد کوهن، جنگ کنونی در عراق تاثیر گسترده ای بر روحیه و ذهنیات افسران جوان آمریکایی که نسل بعدی فرماندهان را تشکیل می دهند، برجای می گذارد. این جنگ در عین حال نظامیان آمریکایی را وادار می سازد که در نظام آموزشی نیروهای مسلح تجدیدنظر اساسی انجام دهند و این امر از هم اکنون آغاز شده است. باور عمومی نظامیان آمریکایی این است که آموزشهای گذشته برای ورود در جنگی مشابه آنچه که در عراق در حال وقوع است کفایت نمی کند. نویسنده افزود: نهادهای آموزش نظامی در آمریکا در حال حاضر از کارآیی چندانی برخوردار نیستند و بعید به نظر می رسد که در شکل کنونی بتوانند بهبود بیشتری در شرایط خود بوجود آورند. از سوی دیگر شماری از متخصصان با تجربه های دست اول در تلاشند تا نظام آموزشی هماهنگ جدیدی را برای مقابله با چالشهای ناشی از جنگهای غیر منظم تدوین کنند. ارتش آمریکا سرگرم بازنویسی تمام عیار کتابچه های راهنمای مربوط به مقابله با نیروهای شورشی است. همچنین این نکته بر نظامیان ارشد آمریکا روشن شده که باید تمام افسران جوان را در دوره های فوق لیسانس و بالاتر در معرض آموزشهای جدی و عمیق قرار داد. در دوران جنگ سرد این رویه برقرار بود اما در سالهای اخیر از شمار افسرانی که در دوره های فوق لیسانس به تحصیل پرداخته اند تا حد زیادی کاسته شد. امیدواریم که در دو سال آینده بخصوص با توجه به اینکه به افسران اجازه داده شده تا در رشته های علوم انسانی و اجتماعی نیز به تحصیل ادامه دهند، بر شمار افسران دارای درجه فوق لیسانس و دکتری تا حد زیادی افزوده شود. کوهن می نویسد که نکته ای که توسط دیوید پترائوس فرمانده لشکر ۱۰۱ هوابرد آمریکا برای او بازگو شده بر اعتقاد وی به اهمیت مساله آموزش عالی برای افسران افزوده است. پترائوس به کوهن یادآور شده که مهمترین آموزش و دانشی که به او در هنگام مواجهه با شرایط جنگی در موصل در شمال عراق کمک کرد، تجربیات وی در دوران جنگ بوسنی نبود بلکه درسهایی بود که هنگام تحصیل در دوره دکتری در مدرسه وودرو ویلسون در پرینستون فراگرفته است. کوهن در بخش دیگری از مقاله خود به ایجاد تغییرات گسترده در رابطه میان ارتشیان آمریکا با شهروندان عادی و با رسانه های جمعی پرداخته و تصریح دارد: با درسهایی که از تجربه جنگ ویتنام و نیز تجربه سه ساله عراق گرفتم این نکته روشن شده که بدون جلب حمایت افکار عمومی نمی توان ارتشی کارآمد در اختیار داشت. آخرین نکته مورد اشاره نویسنده، مقاله جنجالی یک سرتیپ آمریکایی به نام آلوین فارستر است که در نشریه ارتش آمریکا به چاپ رسیده است. در این مقاله که مسوولان ارشد ارتش آمریکا با انتشار آن موافقت کرده اند و نسخه های آن را برای تک تک افسران ارشد در نیروهای مسلح ارسال شده، سرتیپ فارستر ضمن ذکر موارد اشتباهات نظامیان آمریکا بر اهمیت وجود روحیه انتقادپذیری در میان مسوولان ارتش این کشور و آمادگی برای درس گیری از دیگران تاکید کرده است.