سایت عملیات روانی _لوئیس لیبی, از مقامات سابق کاخ سفید و دستیار و مشاور دیک چنی اعتراف کرده است که شخص جورج بوش از او خواسته بود تا برای از صحنه خارج کردن یکی از مخالفان آغاز جنگ عراق، اطلاعات سری علیه او را منتشر کند. آقای لیبی متهم است که نام یک جاسوس بلندمرتبه آمریکایی را فاش کرده است. همسر این جاسوس آمریکایی، از سفیران آمریکا بود که پیوسته با جنگ عراق مخالفت می کرد و لیبی و شاید به عبارتی دقیقتر، بوش برای ضربه زدن به وی، هویت واقعی والری پلیم، همسر او را که یک جاسوس ارشد آمریکایی بود، فاش کرد. اثبات این اتهام ممکن بود ۳۰سال محکومیت را برای لیبی به دنبال داشته باشد. لیبی در جلسات پیشین دادگاه فقط به این جمله بسنده می کرد که او بیگناه است اما ظاهرا ناگاه سکوت خود را شکست و اعتراف کرد وقتی دیک چنی (معاون بوش) از من خواست تا این اطلاعات را در اختیار روزنامه قرار دهم، نپذیرفتم ولی چنی گفت این دستور مستقیم رئیس جمهور است. بوش دو سال پیش و هنگام افشای نام آن جاسوس آمریکایی در مقابل دوربین های تلویزیونی گفته بود که او اگر هر کسی را که این اطلاعات را فاش کرده، پیدا کند، اخراج خواهد کرد. جان کری, رقیب انتخاباتی بوش در انتخابات پیشین ریاست جمهوری آمریکا و نماینده سنای این کشور روز جمعه گفت که اگر رئیس جمهور می خواهد کسی را اخراج کند، باید در آینه نگاه کند. خانم جین هارمن از نمایندگان کنگره آمریکا نیز گفت: جورج بوش رئیس جمهوری را باید به جای فرمانده کل قوا، دروغگوی کل قوا خطاب کرد. دادستان کل آمریکا با تایید اعترافات آقای لیبی گفته است که رئیس جمهور آمریکا حق دارد به هر کسی که بخواهد اطلاعات سری بدهد. خبرنگاران آمریکایی ظاهرا از انعکاس گزارش های مرتبط با این موضوع منع شده اند چرا که هیچیک از آنان در نشست خبری سخنگوی ریاست جمهوری آمریکا حاضر به طرح سووال در این خصوص نشدند. اکنون فقط پایگاه های خبری غیررسمی به این موضوع می پردازند و یکصدا خواهان استعفای بوش شده اند. یکی از این پایگاه های اطلاع رسانی آمریکایی نوشت: بوش در حقیقت با این اعتراف، خود را از مقام رئیس جمهوری خلع کرد. رئیس جمهور آمریکا می تواند اطلاعات سری کشور را به هر کسی که بخواهد بگوید ولی او یک دروغگو است، جمله ای است که در دیگر پایگاه اطلاع رسانی خبری آمریکا به چاپ رسیده است. پیش از این در چهاردهم بهمن ماه ۸۴قاضی فدرال آمریکا تحت فشار فزاینده جمهوریخواهان تصمیم گرفته بود که محاکمه لوئیس لیبی را تا پایان انتخابات میاندوره ای مجالس آمریکا به تعویق بیاندازد. جمهوریخواهان آمریکا از این نگران بودند که محاکمه این هم حزبی خود موقعیت آنان را در انتخابات پیش رو متزلزل تر کند. قاضی فدرال آمریکا در آن تاریخ گفته بود که محاکمه آقای لیبی به این ترتیب به هشتم ژانویه ۲۰۰۷و زمانی که انتخابات پایان پذیرفته باشد، موکول می شود. رجی والتون, قاضی این پرونده افزوده بود: من از اینکه این پرونده را به تعویق بیاندازم خوشحال نیستم ولی انتخاب دیگری نداشتم! ظاهرا آقای لیبی پس از آنکه دریافته است جمهوریخواهان تحت رهبری بوش او را نیز قربانی مطامع شخصی و سیاسی خود کرده اند، لب به سخن گشوده است. بوش تاکنون با دهها رسوایی مواجه شده که هر یک از این رسوایی ها برای استعفای یک رییس جمهوری از مسوولیت خود کفایت می کرد ولی ظاهرا او تمام تلاش خود را به کار گرفته تا به هر بهای ممکن، نام خود را به عنوان سومین رییس جمهوری مستعفی آمریکا در تاریخ اخیر این کشور ثبت نکند. رییس جمهوری آمریکا در حال حاضر نیز در مقایسه با تقریبا تمامی روسای جمهوری این کشور از کمترین محبوبیت ممکن برخوردار است و دامنه اعتراضات به اقدامات او روز به روز افزایش می یابد. در حال حاضر وضعیت به گونه ای شده که حتی هم حزبی های بوش نیز از او و اقداماتش فاصله گرفته اند. سیاست داخلی و خارجی دولت بوش به گونه ای بوده که اکنون هر آمریکایی ۲۸ هزار دلار بدهکار شده است و رقم قروض ملی این کشور نیز به بالاترین حد خود در تاریخ آمریکا یعنی به رقم هشت هزار و ۳۰۰میلیارد دلار رسیده است. اکنون حتی کنگره نیز که اکثریت کرسی های آن در اختیار جمهوریخواهان است از پشتیبانی طرح های او دست کشیده اند و طرح هایش یکی پس از دیگری در کنگره رد می شود. اخیرا حتی گزارش شد که معلمان و دانش آموزان یک مدرسه آمریکایی در ایالت نیوجرسی، با تشکیل یک جلسه دادگاه، بوش رییس جمهوری آمریکا را به اتهام ارتکاب جرائم جنگی و رفتار غیرانسانی با زندانیان، محاکمه کرده اند. چنین محاکماتی در حقیقت بازخورد سیاستهای بوش و نمایانگر نحوه نگرش آمریکایی ها به رییس جمهوری کشورشان است. در این محاکمه که در قالب یک دادگاه بین المللی تشکیل شده بود، پنج معلم نقش هیات قضات را برعهده داشتند. جورج بوش در چنین فضای تیره و تاری می کوشد تا نگاه های آمریکایی ها را به مسایل بیرونی جلب کند و در اندیشه بحران سازی در خارج برای سرپوش گذاشتن بر ناکامی های داخلی خود می باشد. گسترش ادعاهای دولت نومحافظه کار حاکم بر کاخ سفید در خصوص برنامه صلح آمیز هسته ای ایران بخشی از طرح این دولت برای انتقال بحران به خارج و انحراف افکار عمومی آمریکا از مشکلات داخلی است. به عبارتی اگر چنین مشکلاتی نباشد بی تردید دولت بوش با حرکت اعتراضی مردم سرنگون خواهد شد. دولت بوش می کوشد تا با دشمن تراشی خارجی، دوام بیشتری یابد اما اینکه تا چه اندازه موفق خواهد شد، نیازمند گذشت زمان است.