سایت عملیات روانی _کتاب یک محقق یهودی الاصل آمریکایی در انتقاد از بنیانگذاران رژیم اشغالگر قدس با واکنش های منفی طرفداران این رژیم روبرو شده است. ایلان پپهIlan Pappدر کتاب تازه خود به نام تاریخ فلسطین جدید، یک سرزمین و دو ملت, که به وسیله انتشارات دانشگاه کیمبریج به چاپ رسیده تلاش کرده است تا روایت فلسطینیان در خصوص نحوه اشغال سرزمین فلسطین و منازعه میان عربها و اسرائیل را بازگو کند. نویسنده در مقدمه کتاب نوشته است: جهت گیری جانبدارانه من با وجود علاقه همکارانم برای پایبند بودن به حقیقت در هنگام بازسازی واقعیت های گذشته، آشکار است. ... این کتاب به وسیله کسی نوشته شده که خود می پذیرد محبت و همدردیش برای مستعمره شدگان است نه استعمارگران، کسی که با اشغال شدگان همدلی دارد نه با اشغالگران. به اعتقاد پپه تاریخ صهیونیسم و اسرائیل چیزی بیش از یک قرن استعمار گری، اشغال، و پراکنده سازی فلسطینیان است. پپه در رساله دکترای خود که با عنوان انگلستان و منازعه عرب و اسرائیل از ۱۹۴۸تا ۱۹۵۱که درسال ۱۹۹۸به وسیله موسسه انتشاراتی پالگریو-مک میلان منتشر شده نیز کوشیده بود تا دیدگاه فلسطینیان را در باره نحوه ایجاد و شکل گیری اسرائیل توضیح دهد. پپه در کتاب خود به اقدام هرتصل , در متقاعد کردن انگلیسیها برای کمک به یهودیان برای ایجاد دولتی مختص خود اشاره می کند و توضیح می دهد که پیشنهادی دایر بر تاسیس این دولت در بخشی از اوگاندا که تحت اشغال انگلیس بود از سوی هرتصل مطرح شد. بر اساس این کتاب این طرح در دولت انگلیس به صورت جدی مورد بررسی قرار گرفت اما وایزمن این طرح را برهم زد و اشغال فلسطین را توصیه کرد. محققان طرفدار اسرائیل از چاپ کتاب پپه به وسیله انتشارات دانشگاه کیمبریج و نیز انتشار نسخه با جلد معمولی آن که بتازگی به دنبال انتشار نسخه با جلد مقوایی در سال ۲۰۰۴به انجام رسید برآشفته شده اند. یک نمونه دراین زمینه نقد نویسنده ای به نام یفرائیم کارش Efraim Karsh مدیر برنامه مطالعات مدیترانه ای در کینگر کالج دانشگاه لندن و سردبیر نشریه, مسایل اسرائیل, است.او در سال ۲۰۰۳کتابی با عنوان نبرد عرفات: زندگینامه و مبارزه عرفات برای تسخیر اسرائیل, منتشر کرده بود. کارش در نقدی که در شماره جدید نشریه میدل ایست کوارترلی, منتشر کرد، پپه را به جعل تاریخ ، نسبی گرایی و تکرار کلیشه ای حرفهای عربها و فلسطینیان در این خصوص که قربانیان تهاجم خارجی هستند، متهم ساخته است. کارش در نقد روایت پپه نوشت: ایده تخصیص بخشی از اوگاندا از جانب وزیر مستعمرات انگلیس جوزف چمبرلین, پیشنهاد شد و نه هرتصل و طرح اوگاندا برخلاف نظر پپه در کنگره صهیونیستها در ۱۹۰۳پذیرفته شد اما در سال ۱۰۹۴پس از مرگ هرتصل این طرح کنار گذارده شد. کارش افزود: آیا پپه برای پذیرش ادعاهای خود بر روی جهل خوانندگان عام کتاب حساب می کند؟ آیا انتظار دارد که همکاران او به کتابش نمره قبولی بدهند؟ به این ترتیب سردبیر نشریه مسایل اسرائیل این واقعیت را بازگو می کند که تا زمانی که حقایق به وسیله او و دوستان او نشر می یابند بحرانی در کار نیست، بحران از زمانی آغاز می شود که چارچوبهای مالوف مورد انتقاد قرار گیرند. کارش تا آنجا پیش می رود که نویسنده کتاب را به دروغگویی و تحریف تمام عیار حقایق متهم ساخته و مدعی می شود که قتل عام سال ۱۹۴۸عربها و یا اخراج آنان در فاصله ۱۲روز پس از تصویب قطعنامه جداسازی اسرائیل و فلسطین و یا نقشه سال ۱۹۱۲انگلیس و فرانسه برای اشغال فلسطین و طراحی چارچوبی برای پاکسازی دولت آینده یهود از فلسطینها واقعیت نداشته است. کارش با همه کوششی که برای بی اعتبار کردن کار پپه به خرج می دهد در مواردی بی آنکه خود بخواهد حقایقی را آشکار می سازد که اسرائیل و محافل طرفدار آن در سالهای اخیر دائما خلاف آنها را ترویج کرده اند. یکی از درخور توجه ترین این حقایق مساله حق تاریخی یهودیان برای حضور در فلسطین است که دائما به عنوان استدلال اصلی از سوی اسرائیل جهت ادامه اشغال سرزمینهای فلسطینیان یا تداوم برنامه های شهرک سازی مورد استناد قرار می گیرد.