سایت عملیات روانی – هر انسانی با دیدن تصاویر قربانیان اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها از خود خواهد پرسید انسان‌ها چگونه می‌توانند مرتکب چنین جنایاتی بشوند؟ آنها بدون شک از خود خواهند پرسید چگونه انسان‌های خوش قلب اجازه می‌دهند دولت‌های خودکامه چنین جنایاتی را به نام آنها انجام دهند. دیگران با دیدن تصاویر زندانیان ارودگاه‌های دهشتناک نازی‌ها از خود خواهند پرسید: در آن زمان آلمانی‌های خوب کجا بودند؟ چاپ تصاویر قربانیان زندان ابوغریب و افشای جنایات و فجایع زندان گوانتانامو از کابوس ارودگاه‌های دهشتناک آمریکایی پرده برداشت. هم اکنون مردم آمریکا باید از خود بپرسند: آمریکایی‌های خوب کجا هستند؟ تحقیقات 18 ماهه پنج مقام کمیسیون حقوق بشر نشان داد که رفتار مسوولان آمریکایی زندان گوانتانامو با شکنجه فرقی ندارد: خشونت‌های فراوان، شکستن اجباری اعتصاب غذای زندانیان و بازداشت بی‌دلیل آنها همگی نقض صریح قوانین بین‌المللی هستند. هر دادگاه بی‌طرفی به وضوح این اقدامات را به چالش می‌کشد و آنها را غیرقانونی می‌داند. دولت بوش در راستای سیاست‌های عوام فریبانه خود از انتشار تصاویر زندان ابوغریب انتقاد کرده و صحت گزارش محققان سازمان ملل را تکذیب کرده است. اما مردم آمریکا باید از دیگر مردم دنیا متشکر باشند که آنها را در کشف حقایق یاری می‌دهند. مردم دنیا سعی دارند به مردم آمریکا بفهمانند که دولت آمریکا چگونه حقایق را از ملت خود پنهان می‌کند. دولت بوش سعی دارد جنایت‌هایی را که به نام ملت آمریکا انجام می‌دهد از مردم این کشور مخفی نگاه دارد. گزارش سازمان ملل کاملاً ساده و واضح است و توصیه‌هایی که در این گزارش ذکر شده به راحتی قابل اجراست. اجازه بازرسی از زندان توسط بازرسان بین‌المللی، پایان اعمال خشونت‌آمیز همانند شکستن اجباری اعتصاب غذای زندانیان، محاکمه یا آزادی آنها بدون فوت وقت، محاکمه تمامی عوامل شکنجه‌گر و پایان فعالیت زندان گوانتانامو درخواست‌های غیرمنطقی نیستند. کوفی عنان، دبیرکل سازمان ملل و همچنین اتحادیه اروپا نیز خواستار تعطیلی فوری زندان گوانتانامو شده‌اند. دولت بوش مسولیت اعمال غیرانسانی زندان ابوغریب را به گردن نگرفته و آن را به مجریان و مسوولان پایین دست زندان نسبت داده است. در حالی که طبق قوانین بین‌المللی و از زمان محاکمه جنایتکاران جنگی نازی‌ها مسوولیت هرگونه جرم و جنایت به عهده دولتی است که دستور اجرای اعمال خشونت‌آمیز را صادر کرده و یا در پیشگیری این اعمال خشونت‌آمیز شکست خورده است. نه تنها قوانین بین‌المللی، بلکه قانون جنایت‌های جنگی آمریکا نیز ارتکاب چنین اقداماتی از سوی دولت آمریکا را به شدت نفی می‌کند و آن را نقض صریح معاهده ژنو تلقی می‌کند. طبق این قوانین قتل عمد، شکنجه و رفتار غیرانسانی با زندانیان ممنوع است. پس از دولت بوش، مسوولیت فجایع زندان‌های فوق به عهده کنگره آمریکا است. کنگره آمریکا در دسامبر سال گذشته با تصویب متمم قانونی به نام مک کین اعمال شکنجه از سوی نیروهای آمریکایی در سراس جهان را ممنوع اعلام کرد. سناتور جان مک کین، حامی متمم فوق قول داد که کنگره در جهت ممانعت از اعمال شکنجه در زندان گوانتانامو و دیگر زندان‌های آمریکایی اقدامات لازم را به عمل خواهد آورد. اما هم اکنون باید پرسید آقای مک کین کجاست و چرا برای اثبات سخنان خود به گوانتانامو نمی‌رود؟ حال که نه کنگره و نه دولت بوش در جهت ممانعت از فعالیت زندان گوانتانامو هیچ اقدامی انجام نمی‌دهند، ملت آمریکا باید دست به کار شوند. مردم آمریکا باید از تمامی جلسات خانوادگی، کلیساها و شورای شهرها برای ابراز انزجار از چنین اقدامات غیرانسانی که به نام ملت آمریکا انجام می‌گیرند، استفاده نمایند. تنها در این صورت است که نسل‌های بعدی از خود نخواهند پرسید آمریکایی‌های خوب در هنگام وقوع فجایع زندان گوانتانامو کجا بودند.