نویسنده : چارلز ریس سایت عملیات روانی – واضح است که فعالیت سازمان‌های اطلاعاتی و دستگاه‌های اجرایی به عملکرد جاسوسان و خبرچین‌های خود وابستگی شدیدی دارد. آنها برای جمع‌آوری اطلاعات درباره مسائل داخلی و خارجی به هر گونه نیرنگ و خیانتی متوسل می‌شوند و برای این کار خود دستمزد کلانی دریافت می‌کنند. به همین دلیل می‌توان جاسوس‌ها را افرادی فاقد ارزش‌های اخلاقی دانست. آنچه همیشه باعث تعجب و شگفتی مردم آمریکا بوده این است که مقامات سازمان سیا جاسوس نیستند. آنها در واقع مسوول پرونده های جاسوسی هستند و وظیفه استخدام جاسوس و خبرچین‌ها را به عهده دارند. یکی دیگر از وظایف مقامات سازمان سیا منعکس کردن اطلاعات جمع‌آوری شده به تحلیل‌گران و دیگر مقامات سیاسی است. واضح است که هیچ کشوری جاسوس‌های خود را افرادی فریب خورده، باج‌گیر، خشن، حریص و فرصت‌طلب معرفی نمی‌کند، بلکه آنها را افرادی شریف و نجیب جلوه می‌دهد. بسیار اتفاق می‌افتد که این جاسوس‌ها برای دریافت دستمزد بیشتر و رسیدن به اهداف مادی خود انسان‌های بیگناه را به سازمان‌های مورد نظر معرفی می‌کنند و آنها را گناهکار جلوه می‌دهند. سرنوشت اسف‌بار رندی ویور، مرگ همسر و فرزند وی و معاون یک مارشال آمریکایی در سال 1992 نتیجه این اقدامات بیشرمانه بود. مقامات سیا برای استفاده از رندی ویور و وارد کردن نام وی به لیست جاسوسان خود، او را وارد توطئه نفرت انگیزی کردند. آنها برای او که از لحاظ مالی در مضیقه بود پرونده سازی کردند و برای این که بتوانند از افراد مورد نظر خود اطلاعاتی کسب کنند ویور را برای سالیان سال به زندان انداختند. به این ترتیب او توانست بدون برانگیختن هرگونه شک و شبه ای با افراد مظنون ارتباط برقرار کند. وی در این راه همسر و پسر خود را از دست داد. مطالب فوق، مقدمه‌ای برای بررسی قانون جاسوسی داخلی آمریکاست که به قانون وطن پرستی مشهور است و چندی پیش تمدید شد. مقامات دولت بوش ادعا می‌کنند فقط مکالمات تروریست‌ها را مورد شنود قرار می‌دهند. در این جا باید پرسید آنها چگونه می‌فهمند یک فرد اروپایی یا آسیایی واقعا تروریست است؟ قطعاً تروریست‌ها اعلام نمی‌کنند ما تروریست هستیم و با فلان سازمان تروریستی همکاری داریم. آیا آنها به مردم تلفن می‌زنند و می‌گویند: سلام! من عضو القاعده هستم و قصد دارم یک حمله تروریستی انجام دهم؟!! پاسخ سوالات فوق در فعالیت جاسوس‌ها و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی خلاصه می‌شود و این افراد تنها با استناد به برخی حدسیات، فردی را تحت کنترل می‌گیرند. در واقع افرادی که تحت کنترل جاسوسان و سازمان‌های اطلاعاتی هستند، مظنونین تروریست می‌باشند و تروریست بودن آنها قطعی نیست. در واقع اگر تروریست بودن کسی قطعی باشد، نیازی به جاسوسی نیست و وی فوراً دستگیر می‌شود. مشکل اساسی جاسوسی علیه افراد نیز از همین عدم اطمینان نشات می‌گیرد. مسلماً دلایلی که نام افراد مختلف، همچون خوانندگان پاپ، سناتورها، کودکان و افراد بیگناه، را وارد لیست مظنونین تروریست می‌کند غیر قابل اطمینان هستند. نکته مهم دیگر آن است که آژانس امنیت ملی نمی‌تواند قبل از تماس مظنونین تروریست با افراد مختلف، به ماهیت طرف صحبت آنان پی ببرد. یعنی ماموران آژانس امنیت ملی مجبورند برای دستیابی به ماهیت افرادی که با مظنونین تروریست ارتباط دارند، تمام مکالمات آنها را مورد شنود قرار دهند، حتی اگر این مکالمات به عملیات‌های تروریستی هیچ ارتباطی نداشته باشد. اقدامات ناسا با شنود معمولی مکالمات تلفنی تفاوت دارد. ابر کامپیوترهای ناسا طبق واژه‌های کلیدی که به آنها داده شده است، نه تنها مکالمات تلفنی بلکه تمام پیام‌های شهروندان آمریکایی را ضبط و کنترل می‌کنند. در واقع این اقدام تجاوز به حریم خصوصی افراد به شمار می‌رود و طیف گسترده‌ای از جنبه‌های خصوصی زندگی مردم آمریکا را در بر می‌گیرد. رونالد ریگان به نیروهای خود دستور داده بود در مواجهه با اطلاعات ارائه شده درباره شوروی سابق پس از تحقیق درباره صحت اطلاعات، آنها را مورد تایید قرار دهند. مشکل مردم آمریکا و نمایندگان منتخب آنها این جاست که آنها برای بررسی صحت ادعاهای بوش پیرامون مسائل امنیت ملی هیچ راهی ندارند، چرا که این مسائل همواره تحت عنوان مسائل سری مطرح می‌شوند. مخفی نگه داشتن اقدامات یک شاخه دولتی از دیگر سازمان‌های دولتی مشابه، کاری غیر قانونی و برخلاف قانون اساسی آمریکاست و باید هر چه زودتر متوقف شود. مردم آمریکا بی‌صبرانه منتظر اقدامات کنگره در این زمینه هستند. به نظر می‌رسد اقدامات پنهان و مخفیانه دولت بوش بیش از اقدامات تروریست‌ها خطرناک است. هر چند تروریست‌ها، جنایتکارانی هستند که زندگی مردم عادی را به خطر می‌اندازند، اما خطر آنها موقت و گذراست. اما دولتی که با نقض صریح قانون اساسی و زیرپا گذاشتن اصول قانونی به اقدامات سری و مخفیایه متوسل می‌شود، تهدیدی پایدار و همیشگی به شمار می‌رود و آزادی و حقوق مردم آمریکا را به چالش می‌کشد. اگر قدرت دولت تحت کنترل قرار نگیرد روزی فرا می‌رسد که مردم آمریکا نه تنها آزادی بلکه امنیت خود را نیز از دست می دهند.