سایت عملیات روانی – عجیب است که مهاجران اولیه به آمریکا برای اینکه بتوانند آزادانه و بدون ترس از فشارهای دولتی، دین مورد علاقه خود را انتخاب و از آن پیروی کنند، به این سرزمین به اصطلاح آزاد پای گذاشتند. آنها چنین تصویری از آمریکا در ذهن داشتند. طبق متمم اول قانون اساسی آمریکا وضع قوانینی که به موارد ذیل منجر شود، ممنوع است: • تاسیس مذهب رسمی یا مذهب ارجح • عدم آزادی فعالیت‌های مذهبی • عدم آزادی بیان • عدم آزادی مطبوعات • عدم آزادی گردهمایی‌های صلح طلبانه اکنون اجازه دهید اعمال دولت آمریکا را با گفتار آن مقایسه کنیم. یک محقق آمریکایی در کنفرانسی که هفته گذشته در دوبی پیرامون «نقش رسانه‌ها در ارتقاء امنیت کشورهای خلیج فارس» برگزار شد، گفت: «رسالت رسانه‌ها چیست؟ شما به جای عمل کردن به رسالت خود، اعدام گروگان‌های غربی را نشان می‌دهید، اجازه می‌دهید مسلمانان تندرو در رادیو و تلویزیون سخنرانی کنند و علیه مسیحیان و یهودیان سخنان تحریک‌آمیز چاپ می‌کنید. این کار شرم‌آور است. چرا پایبند اصول رسانه‌ای نیستید؟ رسانه‌ها باید در جهت استقرار صلح، مسالمت‌جویی و حقوق بشر و نیز علیه خشونت‌طلبی، خشونت علیه زنان؛ گروه‌های اقلیت و افراط‌گری‌های مذهبی مبارزه کنند. رسانه‌های عربی باید بدانند که تنها وظیفه آنها، همین است.» در پاسخ به این اتهامات خالد بطرفی طی مقاله ای در یکی از روزنامه‌های عربستان چنین نوشت: «من در جلسه ای عمومی به این محقق گفتم آنچه شما از آن سخن می‌گویید،مساله ای تخصصی و علمی است و سالیان سال در دانشکده‌های خبرنگاری مورد بحث و گفتگو قرار گرفته است. آیا وظیفه ما فقط اطلاع‌رسانی صحیح و غیر مغرضانه است؟ ما نباید در آموزش، آگاهی و افزایش بصیرت مردم نقشی داشته باشیم؟ آیا ما فقط باید به طرح ایده‌ها بپردازیم و نباید در جهت دسترسی به اهدافمان مبارزه کنیم؟» آنچه از دید این محقق آمریکایی پنهان مانده بود و یا عمداً مایل به ابراز آن نبود، این است که روزنامه‌نگاران کشورهای عربی که زمانی ابزار تبلیغاتی و سخنگوی دولت‌های مطبوع و یا مکاتب خاصی به شمار می‌رفتند، هم اکنون از شیوه پیشین خود کناره گرفته و در مسیر جدیدی گام برمی‌دارند. آنها نسبت به وقایع (خبری و غیره) دید عمیق‌تری پیدا کرده و تحلیل آنها از مسائل، جنبه‌های مختلف را در برمی‌گیرد. به نوشته خالد بطرفی دیگر کسی نمی‌تواند به دلیل طرح دیدگاه‌های مخالف به رسانه‌های عربی اعتراض کند. مردم باید بین رسانه‌های اصلی کشورهای عربی که توسط دولت کنترل می‌شوند و رسانه‌های خصوصی که به هیچ گروهی وابسته نیستند، تفاوت قائل شوند. در رسانه‌های خصوصی امکان معاندت با مذاهب دیگر وجود ندارد. خالد بطرفی در ادامه مقاله خود گفته است که تروریست‌ها دشمن کشورهای عربی نیز هستند. بخش اعظم رسانه‌های خصوصی کشورهای عربی را سایت‌های اینترنتی تشکیل می‌دهند. در این سایت‌ها و وب‌لاگ‌ها می‌توان به مقالات، نامه‌های الکترونیکی و عقاید گروه‌های مختلف برخورد که آزادانه و بدون هر گونه سانسوری وقایع مختلف را مورد نقد و بررسی قرار می‌دهند. این مساله با آنچه آمریکا سعی دارد درباره رسانه‌های کشورهای عربی ارائه دهد، کاملاً متفاوت است. مقاله‌ دیگری که در یکی از روزنامه‌های یمن به چاپ رسید، ارائه وجهه‌ی نامطلوب از رسانه‌های عربی را به چالش کشید. در این مقاله می‌خوانیم که رسانه‌های کشورهای عربی هرگز تصاویر و فیلم سربریدن گروگان‌های غربی را منتشر نکرده‌اند. برخلاف ادعای آمریکا، رسانه‌های عربی سعی ندارند از کشورهای غربی چهره‌ای منفور ارائه دهند و قصد دشمنی با این کشورها را ندارند. پوشش گسترده خبری رسانه‌ای عربی از بمب‌گذاری‌های اخیر عربستان و یمن، به خوبی نفرت این کشورها را از سازمان‌های تروریستی نشان می‌دهد. در ضمن دلایل زیادی وجود دارد که دولت و رسانه‌های آمریکا خود قوانین آزادی بیان و مطبوعات را نقض می‌کند. دولت بوش پس از حملات 11 سپتامبر و متعاقب جنگ خود علیه تروریسم بسیاری از قوانین بین‌المللی، آزادی‌های مدنی و حقوق بشر را در داخل کشور آمریکا و کشورهای دیگر نقض کرده است. در مقاله روزنامه الرای، چاپ یمن، می‌خوانیم: «چرا روزنامه نیویورک تایمز به درخواست دولت بوش مبنی بر عدم افشای شنود مکالمات مردم آمریکا عمل می‌کند و این خبر را به مدت یک سال مخفی نگه می‌دارد؟ چرا رسانه‌های آمریکا علیه شکنجه‌گاه‌ها و زندان‌های این کشور که در کشورهای مختلف مستقر هستند، مبارزه نمی‌کنند؟» دموکراسی‌یی که دولت آمریکا ادعای توسعه آن را دارد از سوی رسانه‌های آمریکا و پنهان کاری آنها با خطر جدی مواجه شده است. روزنامه‌های آمریکا در مقاله‌های خود از آرمان‌گرایی، آزادی بیان و آزادی مطبوعات سخن می‌گویند؛ اما خود به این اصول پایبند نیستند. جنگ ناعادلانه این رسانه‌ها علیه جهان اسلام و اعراب گواه این مدعاست.