سایت عملیات روانی- در طول تقریباً یک دهه گذشته، سیاست آمریکا در قبال آمریکای لاتین محدود به موارد اندکی از مسایل از قبیل افزایش نفوذ چین در منطقه و قدرت هوگوچاوز، رئیس جمهور ونزوئلا متمرکز بوده است. کشورهای آمریکای لاتین گرچه خواهان روابط اقتصادی با آمریکا هستند؛ اما به دلیل سیاست‌ها و نقش این کشور در مسایل جهانی احساس نا امنی می‌کنند. در حال حاضر روابط آمریکا و کشورهای آمریکای لاتین در پایین‌ترین سطح خود از زمان پایان جنگ سرد قرار دارد. در دهه هشتاد بسیاری از ناظران سیاسی امیدواربودند که حرکت کشورهای آمریکای لاتین به سمت دموکراسی و اقتصاد بازارهمراه با کاهش تمرکز آمریکا بر مسایل امنیتی، منجر به روابط نزدیک‌تر میان طرفین گردد. در حقیقت آمریکا برای مدتی در مسیر درست پیش می‌رفت: مابین سال‌های 1989 و 1995 که آمریکای مرکزی درگیر جنگ‌های شدیدی بود، بخشودگی بدهی‌های این کشورها از سوی آمریکا (موسوم به طرح برادی) به پایان دوران رکود اقتصادی آنها کمک بسزایی نمود؛ قرارداد تجارت آزاد میان کشورهای آمریکا، کانادا و مکزیک منعقد شد (نفتا)؛ نخستین اجلاس سران آمریکای جنوبی به میزبانی آمریکا برگزارشد؛ و در سال 1995 مجموعه‌ای از کمک‌های آمریکا به مکزیک مانع از فروپاشی اقتصاد مکزیک شد. اما از این سال به بعد این پیشرفت‌ها به دلیل سردرگمی سیاست آمریکا در مورد آمریکای لاتین متوقف شد. پس از وقایع یازده سپتامبر 2001 توجه آمریکا به آمریکای لاتین به نحو قابل ملاحظه‌ای کاهش یافت. ازآن تاریخ تاکنون توجه آمریکا به این منطقه به صورت مقطعی و محدود به شرایط اضطراری یا مشکل آفرین بوده است. از این رو حمایت از سیاست‌های واشینگتن در سطح منطقه افت کرده و تعداد معدودی از کشورها آمریکا را به عنوان شریکی قابل اعتماد برای خود محسوب می‌کنند و روابط طرفین به شدت تیره شده است – به دلیل ناکارآمدی سیاستمداران رده بالای آمریکا، و موضع انعطاف‌ناپذیر واشینگتن در قبال بسیاری از مسایل. روابط متزلزل آمریکا با کشورهای آمریکای لاتین تاکنون به از دست دادن فرصت‌های طلایی بسیاری تمام شده است. دولت بوش در حالی که نیاز به شریک و متحد در سطح جهان دارد، در آمریکای لاتین بی‌اعتبار شده است. علاوه بر این، این منطقه بازاری بکر برای آمریکا به شمار می‌رود اما به دلیل فقدان ترتیبات بازرگانی ازبهره‌برداری از آن ناکام مانده است.